ലേഖനങ്ങള്‍/ഓര്‍മ്മകള്‍

വ്യാഴാഴ്‌ച, മാർച്ച് 23, 2017

ഹരിത സാമ്പത്തികം

1973 മുതല്‍ ജൂണ്‍ 5 ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനമായി ഐക്യ രാഷ്ട്ര സംഘടന ആഘോഷിച്ചു വരുന്നു. ഹരിത സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ-നിങ്ങളും പെടുമോ അതില്‍? (Green Economy Doesn't include you?) എന്നതാണ് ഇത്തവണത്തെ പരിസ്ഥിതി ദിനം മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്ന ആശയം. ഓരോ വര്‍ഷവും ഓരോ സന്ദേശങ്ങള്‍ പരിസ്ഥിതി ദിനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രചരിക്കാറുണ്ടെങ്കിലും അതില്‍ നിന്നെല്ലാം തീര്‍ത്തും വിഭിന്നമായ ഒരു സന്ദേശമാണ് 'ഹരിത സാമ്പത്തികം'. കാലം ആവശ്യപ്പെടുന്ന അതിജീവനത്തിന്റെ കച്ചിത്തുരുമ്പ്.

പാരിസ്ഥിതികമായ അപകടസാധ്യതകളിലും വിഭവദാരിദ്ര്യത്തിലും പരിഗണനാര്‍ഹമായ കുറവു വരുത്തിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യ ക്ഷേമവും സാമൂഹ്യതുല്ല്യതയും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയാണ് ഹരിത സാമ്പത്തികം എന്ന നിര്‍വ്വചനത്തില്‍പ്പെടുത്തുന്നത്.

ഭൂമിയില്‍ മനുഷ്യരുടെ എണ്ണം ദിനംപ്രതി വര്‍ദ്ധിച്ചു വരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ 700 കോടിയിലെത്തി നില്‍ക്കുന്ന ജനസംഖ്യ 1000 കോടിയിലെത്താന്‍ അധികവര്‍ഷങ്ങള്‍ എടുക്കില്ല. വര്‍ദ്ധിച്ചുവരുന്ന എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച്, ആഹാരത്തിനും പാര്‍പ്പിടത്തിനും, മറ്റ് സൗകര്യങ്ങള്‍ക്കുമായി നമുക്ക് വേണ്ട വിഭവങ്ങളുടെ അളവ് സ്വാഭാവീകമായി വര്‍ദ്ധിക്കുന്നു. പക്ഷേ, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുടെ ലഭ്യത അപ്രകാരം വര്‍ദ്ധിക്കുകയില്ല.

ഭൂമിയില്‍ ആകെയുള്ളതിന്റെ നാല്‍പ്പതിലൊന്ന് മാത്രമാണ് ശുദ്ധമായ ജലം. അതിന്റെ തന്നെ മുക്കാല്‍ ഭാഗത്തോളം ഹിമരൂപത്തിലാണ്. ആകെ രണ്ട് ലക്ഷം ഘനകിലോമീറ്ററാണ് നമുക്ക് ലഭ്യമായ ശുദ്ധജലം. ഈ അളവ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. ഫോസില്‍ ഇന്ധനങ്ങളും മറ്റ് ഘനിജങ്ങളുമെല്ലാം നാം അതിവേഗം ഉപയോഗിച്ച് തീര്‍ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ജൈവ-വൈവിദ്ധ്യ കലവറയായ കാടുകള്‍ ഓരോ കൊല്ലവും മൂന്ന് കോടിയിലേറെ ഏക്കര്‍ വീതം ഇല്ലാതായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ചുരുക്കത്തില്‍ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളുട ഇന്നത്തെ രീതിയിലുള്ള ഉപഭോഗം തുടരാനാവില്ല. ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ ഭൂമി വാസയോഗ്യമല്ലാതായിത്തീരും. പാരിസ്ഥിതികാഘാതങ്ങള്‍ കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ട് മനുഷ്യക്ഷേമം വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കാന്‍ വഴികളന്വേഷിക്കുന്ന ഹരിതസാമ്പത്തികമാണ് നമുക്ക് ലഭ്യമായ ഏക പോംവഴി. ഹരിത വഴികളിലേയ്ക്കുള്ള അനിവാര്യമായ മാറ്റം നമ്മളോരോരുത്തരുമാണ് തുടങ്ങിവയ്ക്കേണ്ടത്. വ്യക്തികളില്‍ നിന്ന് സമൂഹത്തിലേയ്ക്കും രാഷ്ട്രത്തിലേയ്ക്കും ആഗോളതലത്തിലേയ്ക്കും ഹരിത സാമ്പത്തികം ഒരു സംസ്ക്കാരമായി പടരണം. അതിനായി നമ്മുടെ മുന്‍ഗണനകള്‍ മാറ്റി നിശ്ചയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ചുറ്റുപാടുകള‍ ശുചിയാക്കിയും പ്ലസ്റ്റിക്ക് സഞ്ചികള്‍ ഉപയോഗിക്കാതെയും മരങ്ങള്‍ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചും വിഭവങ്ങള്‍ മിതമായി ഉപയോഗിച്ചും ഈ ലോകം ഒരു ഹരിതഗൃഹമാകട്ടെ.


വീണ്ടും വീണ്ടും പത്രാധിപക്കുറിപ്പിലൂടെ പാരിസ്ഥിതിക വിഷയങ്ങള്‍ അംഗങ്ങളുടെമുന്നില്‍ കൊണ്ടുവരുന്നത്, ഇത്രയേറെ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടും നമ്മുടെ സമൂഹം ഈ വിഷയത്തെ ഗൗരവപൂര്‍വ്വം സമീപിക്കുന്നില്ലയെന്ന ദുഃഖകരമായ വസ്തുത നിലനില്‍ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
(പുസ്തകം 42, ലക്കം 6, ജൂണ്‍ 2012)

തിങ്കളാഴ്‌ച, ഡിസംബർ 31, 2012

ഐ. ഡി.

പൂനെ ഫിലിം ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടി‌ല്‍ നിന്നും പഠിച്ചിറങ്ങി, സിനിമയില്‍ അവരവരുടെ മേഖലകളി‌ല്‍ ചുവടുറപ്പിച്ച മലയാളികളുടെ കൂട്ടായ്മയി‌ല്‍ ജന്മമെടുത്ത ഐ. ഡി. എന്ന ഹിന്ദി ചിത്രത്തിന്റെ ദൃശ്യാനുഭവമാണ് ഇക്കുറി പങ്കു വയ്ക്കുന്നത്. കളക്ടീവ് ഫേസ് വണ്ണിന്റെ ബാനറില്‍ റസൂ‌ല്‍ പൂക്കുട്ടി, രാജീവ് രവി, മധു നീലകണ്ഠന്‍, സുനില്‍ ബാബു, ബി. അജിത് കുമാര്‍ എന്നിവ‌ര്‍ ചേര്‍ന്ന് നിര്‍മ്മിച്ച ഐ. ഡി. ഇത്തവണത്തെ തിരുവനന്തപുരം അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രമേളയില്‍ പ്രേക്ഷക ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റിയ ചിത്രങ്ങളി‌ല്‍ ഒന്നാണ്. അബുദാബി, ബുസാന്‍, ഗോവ ചലച്ചിത്രമേളകളിലും ഏറെ പ്രേക്ഷകശ്രദ്ധ നേടിയ ചിത്രമാണ് ഐ. ഡി.

സമൂഹത്തില്‍ വ്യക്തിയുടെ സ്വത്വം (ഐഡന്റിറ്റി) എന്നതിനെ സാമൂഹികവും സാംസ്ക്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമായ തലത്തില്‍ നിന്ന് നോക്കിക്കാണുന്ന ചിത്രമാണിത്. പേര്, തൊഴില്‍, ജീവിതം, ഭാഷ, ദേശം തുടങ്ങിയവയൊക്കെ വിവിധ സന്ദര്‍ഭങ്ങളി‌ല്‍ നമുക്ക് ഐഡന്റിറ്റിയാണ്. പക്ഷേ, ദേശങ്ങള്‍ വിട്ട് പോകേണ്ടി വരുന്നവരുടെ സ്വത്വപ്രതിസന്ധിയെക്കുറിച്ച് പ്രേക്ഷകനി‌ല്‍ അങ്കലാപ്പുണ്ടാക്കുന്ന ചിത്രമാണ് ഐ. ഡി. പലകാലങ്ങളിലും ഈ വിഷയം ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മാറിയ ലോക സാഹചര്യങ്ങളി‌ല്‍ സിനിമ പോലുള്ള മാധ്യമത്തിലൂടെ തീര്‍ത്തും കാലികമായ വിഷയമാണ് കമാ‌ല്‍ അതീവ ഹൃദ്യമായി കൈകാര്യം ചെയ്ത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.

മുംബൈയിലെ ഫ്ളാറ്റില്‍ താമസിക്കുന്ന സിക്കിംകാരിയായ ചാരു ശ്രേഷ്ഠ എന്ന പെണ്‍കുട്ടിയിലൂടെയാണ് കഥ സഞ്ചരിക്കുന്നത്. ചാരുവിന്റെ ഫ്ളാറ്റി‌ല്‍ ഒരു ദിവസം പെയിന്റിംഗിനായി എത്തുന്ന ഒരു തൊഴിലാളി ജോലിക്കിടയി‌ല്‍ ബോധരഹിതനായി വീഴുന്നതും തുടര്‍ന്നുണ്ടാകുന്ന സംഭവവികാസങ്ങളും ഒട്ടും അതിഭാവുകത്വമില്ലാതെയാണ് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബോധരഹിതനായി വീണ ഇയാളെ ചാരു ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കുന്നു. ആശുപത്രിയിലെത്തുന്ന ഇയാള്‍ അവിടെ വച്ച് മരിക്കുന്നു. സഹായത്തിനായി ചാരു ആദ്യം സമീപിക്കുന്ന അയ‌ല്‍ഫ്ളാറ്റിലെ പ്രായമുള്ള സ്ത്രീയും ഫ്ളാറ്റിലെ സെക്യൂരിറ്റിയായി ജോലി ചെയ്യുന്ന ദുര്‍ബലനായ വൃദ്ധനും പ്രേക്ഷകനി‌ല്‍ ഒരു മെട്രോ നഗരത്തിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യത്തെയാണ് വരച്ചുകാണിക്കുന്നത്. ചാരു എങ്ങിനെയെങ്കിലും മരിച്ച തൊഴിലാളിയുടെ ബന്ധുക്കളെ കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമം ആദ്യം മുതല്‍ക്കേ നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും വിജയിക്കുന്നില്ല. അയാളുടെ മൊബൈലോ, അയാളെ ഏര്‍പ്പാടാക്കിയ ലേബര്‍ കോണ്‍ട്രാക്ടറോ, പോലീസോ ഒന്നും ചാരുവിനെ ലക്ഷ്യത്തിലെത്താന്‍ സഹായിക്കുന്നില്ല. ബന്ധുക്കളെ കണ്ടെത്തി, തന്റെ ഉത്തരവാദിത്ത്വത്തി‌ല്‍ നിന്നും ഒഴിയാനുള്ള വ്യഗ്രത ക്രമേണ ആത്മാര്‍ത്ഥമായ ശ്രമമായി പരിണമിക്കുന്നു. ഇയാളുടെ വാസസ്ഥലം തേടി കുടിയേറ്റ തൊഴിലാളിക‌ള്‍ താമസിക്കുന്ന നിരവധി ചേരികളും ചാരു സന്ദര്‍ശിക്കുന്നു. മുംബൈ നഗരത്തിലെ തീരെ പകിട്ടില്ലാത്ത, തൊഴിലാളികള്‍ തിങ്ങിപ്പാര്‍ക്കുന്ന ചേരികളിലൂടെയും, അവര്‍ ഒത്തു ചേരുന്ന ലേബ‌ര്‍ പോയിന്റുകളിലൂടെയും ഈ പെണ്‍കുട്ടി പ്രേക്ഷകനെ ഒപ്പം കൊണ്ടു പോകുന്നു. ചേരികളിലും അതിന്റെ പിന്നാമ്പുറങ്ങളിലുമുള്ള മാലിന്യക്കൂമ്പാരങ്ങളും അഴുക്കു ചാലുകളും ഇടവഴികളും എല്ലാം തീര്‍ത്തും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി തന്നെ പ്രേക്ഷകനിലെത്തിക്കുന്നുണ്ട് സിനിമ. ഒടുവില്‍, മരിച്ച തൊഴിലാളിയുടെ ബന്ധുക്കളെ തേടിയുള്ള ചാരുവിന്റെ യാത്ര നിരര്‍ത്ഥകമായി അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് ചിത്രം പൂര്‍ത്തിയാകുന്നു.

വ്യക്തിയുടെ സ്വത്വപ്രതിസന്ധി ഒരു പ്രശ്നമാവുന്നത്, പലപ്പോഴും അയാള്‍ സ്വന്തം ദേശത്ത് നിന്ന് പറിച്ചുനടപ്പെടുമ്പോഴാണ്. ഈ പറിച്ചുനടീലിന് പല കാരണങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാം. വിദേശത്തോ, സംസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തോ ജീവിക്കുന്ന, പ്രവാസികള്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന വിദേശ മലയാളികളും, അടുത്തകാലത്തായി നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ തൊഴി‌ല്‍ തേടിയെത്തുന്ന അന്യസംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളും തന്നെ ഇതിനുദാഹരണങ്ങളാണ്. ഒരര്‍ത്ഥത്തി‍ല്‍ തൊഴി‌ല്‍ തേടിയുള്ള വ്യക്തിയുടെ സഞ്ചാരത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങളെ നേരിടാനുമാവില്ല. ഇവിടെ സിക്കിമില്‍ നിന്നും ജോലി തേടി മുബൈയിലെത്തിയ ചാരുവും, മറ്റേതോ ദേശത്ത് നിന്ന് തൊഴില്‍ തേടി നഗരത്തിലെത്തി ജോലിക്കിടെ മരിക്കുന്ന പെയിന്റിംഗ് തൊഴിലാളിയും ഏതെങ്കിലുമൊരളവി‌ല്‍ ഈ പ്രതിസന്ധി അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്.

ഇപ്പോ‌ള്‍ സര്‍ക്കാ‌ര്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്ന നിരവധി തിരിച്ചറിയ‌ല്‍ രേഖകള്‍ക്കിടയിലാണ് നാം ജീവിക്കുന്നത്. അഞ്ച് വയസ്സ് തികയുന്ന കുട്ടിക്ക് ആധാര്‍ കാര്‍ഡ് നിര്‍ബന്ധമാക്കുന്നതിന് പോലും സര്‍ക്കാ‌ര്‍ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിലൊന്നും പെടാതെ സ്വത്വപ്രതിസന്ധിയെന്ന സാമൂഹികാവസ്ഥ നേരിടുന്ന, പാര്‍ശ്വവത്ക്കരിക്കപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹം ഇവിടെ നിലനില്‍ക്കുന്നുവെന്ന യാത്ഥാര്‍ത്ഥ്യത്തിന് നേരെ പിടിക്കുന്ന കണ്ണാടിയാണ് ഈ ചിത്രം.

ചിത്രത്തെക്കുറിച്ച്-
തിരക്കഥ, സംവിധാനം - കെ. എം. കമാല്‍
നിര്‍മ്മാണം - റസൂ‌ല്‍ പൂക്കുട്ടി, രാജീവ് രവി, മധു നീലകണ്ഠന്‍, സുനില്‍ ബാബു, ബി. അജിത് കുമാര്‍
ക്യാമറ - മധു നീലകണ്ഠന്‍
എഡിറ്റിംഗ് - ബി. അജിത് കുമാര്‍
ശബ്ദലേഖനം - റസൂ‌ല്‍ പൂക്കുട്ടി
സംഗീതം - ജോ‌ണ്‍ പി. വര്‍ക്കി, സുനില്‍കുമാ‌ര്‍
മുഖ്യ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ - ഗീതാഞ്ജലി ഥാപ്പ, മുരാരി കുമാര്‍

നദീസംയോജനം – ഗുരുതരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങ‌ള്‍

ഇക്കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരിയി‌ല്‍ നദീസംയോജന പദ്ധതി സംബന്ധിച്ച് സുപ്രീം കോടതി പുറപ്പെടുവിച്ച വിധി രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളി‌ല്‍ കുറേപ്പേരെയെങ്കിലും അമ്പരപ്പിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ദിക്കുകളിലുള്ള നദികളെ തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിക്കുക, അണകെട്ടി നിര്‍ത്തി ജലസേചനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുക, ജലവൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള പദ്ധതിക‌ള്‍ ലക്ഷ്യമിട്ട്, ഭീമമായ തുക ചിലവാക്കി, നടപ്പാക്കുവാനുദ്ദേശിക്കുന്ന ഈ പദ്ധതി ദീര്‍ഘകാലമായി കോടതിയുടെ പരിഗണനയിലായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിലുടനീളം വിവിധ നദികളെ തമ്മില്‍ ബന്ധിപ്പിച്ച് കനാലുക‌ള്‍ തീര്‍ക്കുവാനാണ് ലക്ഷ്യം. ഇങ്ങനെയുള്ള അനേകം പദ്ധതികളില്‍ കൃത്യമായ പദ്ധതി രേഖ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടവ വിരളമത്രെ. വിശദമായ പഠനങ്ങ‌ള്‍ നടത്തി കുടിയൊഴിപ്പിക്കേണ്ടവരുടെ എണ്ണം, നഷ്ടമാകുന്ന കൃഷിസ്ഥലങ്ങള്‍, വാസസ്ഥലങ്ങള്‍, പുനരധിവാസത്തിനുള്ള മാര്‍ഗ്ഗങ്ങ‌ള്‍ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് സമഗ്രമായ പഠനം ഇനിയും നടത്തേണ്ടതുണ്ട്. ഇത് കൂടാതെ, ബൃഹദ് പദ്ധതികള്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധമായ പരിസ്ഥിതി ആഘാത ഫഠനം ഒന്നിനെയും സംബന്ധിച്ച് തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടതായി അറിയില്ല. വിവിധ സംസ്ഥാന ഗവണ്‍മെന്റുക‌ള്‍ നദീസംയോജനം സംബന്ധിച്ച നയപരമായ തീരുമാനവും എടുത്തിട്ടില്ല. നിലവില്‍ ഒഴുകുന്ന നദികളുടെ ദിശ മാറുന്നത് ആ പ്രദേശത്ത് താമസിക്കുന്നവരുടെ കുടിവെള്ളം പോലുള്ള അതീവ പ്രാധാന്യമുള്ള അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങ‌ള്‍, സ്വാഭാവീകമായ പ്രകൃതിയുടെ വ്യവസ്ഥ, ഇവ മാറ്റിമറിക്കപ്പെടാനിടയാക്കും. പദ്ധതി നടപ്പാക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന കാലയളവ്, വിഭവസമാഹരണം, ഇവ സംബന്ധിച്ചും വ്യക്തതയില്ല. തീര്‍ത്തും അപക്വമായ അവസ്ഥയിലിരിക്കുന്ന ഒരു പദ്ധതി നടപ്പാക്കണമെന്നാണ് സുപ്രീം കോടതി ഈ വിധിയിലൂടെ ഗവണ്‍മെന്റിനോട് നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നത്. സാധാരണ, ഇത്തരം സുപ്രധാനവും നയപരവുമായ തീരുമാനം സര്‍ക്കാ‌ര്‍ എടുക്കേണ്ടുന്ന പദ്ധതികളി‌ല്‍, കോടതി ഒരു മാര്‍ഗ്ഗനിര്‍ദ്ദേശം എന്ന നിലയിലാണ് വിധി പ്രസ്താവിക്കാറുള്ളതെങ്കില്‍, ഈ കേസില്‍ പദ്ധതി നടപ്പാക്കണം എന്ന തരത്തിലാണ് വിധി പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എന്ന് വേണം മനസ്സിലാക്കാ‌ന്‍.

കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ച്, പമ്പ, അച്ചന്‍കോവിലാ‌ര്‍ എന്നീ നദികളെ തമിഴ് നാടിലെ വൈപ്പാറുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുക വഴി അധിക ജലം തമിഴ് നാടിലേക്ക് ഒഴുക്കാ‌ന്‍ പദ്ധതി വിഭാവനം ചെയ്യുന്നു. വേനല്‍ക്കാലത്ത് ആവശ്യത്തിന് ജലലഭ്യതയില്ലാത്ത സ്ഥിതി നിലനില്‍ക്കുന്ന പമ്പയുടെയും അച്ചന്‍കോവിലാറിന്റെയും സാമീപ്യമുള്ള ജില്ലക്കാര്‍ക്ക് ഈ വാര്‍ത്ത ഹൃദയഭേദകമാണ്. കൂടാതെ, കടല്‍ നിരപ്പിനേക്കാ‌ള്‍ താഴെയുള്ള കുട്ടനാടന്‍ മേഖലയിലെ പരിസ്ഥിതിയുടെ സംതുലനാവസ്ഥ തകിടം മറിയാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. കൃഷിക്ക് യോഗ്യമല്ലാത്ത തരത്തില്‍ കായലുകളിലും തണ്ണീര്‍തടങ്ങളിലും ഉപ്പുവെള്ളം നിറഞ്ഞാ‌ല്‍ അവിടുത്തെ ആവാസവ്യവസ്ഥ തന്നെ തകിടം മറിയും. ഇത് കേരളത്തിന്റെ മാത്രം പ്രയാസങ്ങളാണെങ്കില്‍ ഇതര സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഈ നദീ സംയോജന പദ്ധതി ഉണ്ടാക്കാ‌ന്‍ പോകുന്ന പ്രയാസങ്ങളും പ്രത്യാഘാതങ്ങളും എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കുക.

കോടിക്കണക്കിന് രൂപാ ചിലവാക്കിയാല്‍ മാത്രമേ ഈ പദ്ധതി നടപ്പാക്കാനാവൂ എന്ന് ഏവര്‍ക്കും ഊഹിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. എന്നാല്‍, പ്രായോഗീകമായി ചിന്തിക്കുക വഴി, ഈ പണം നിലവിലെ കാര്‍ഷിക മേഖലയ്ക്കും ഊര്‍ജ്ജ മേഖലയ്ക്കും നീക്കി വയ്ക്കുന്ന പക്ഷം, രാജ്യത്തിന്റെ ഉത്പാദനത്തില്‍ വര്‍ദ്ധനവുണ്ടാവുകയും സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ ശക്തിപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

കോടതിവിധി ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങളെ ആശങ്കയിലാഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, സംസ്ഥാനങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ജല കൈമാറ്റം എക്കാലത്തും വളരെ സെന്‍സിറ്റീവായ ഒരു പ്രശ്നം തന്നെയാണ് എന്നത് വസ്തുതയാണ്. അനാവശ്യമായ അന്തഃഛിദ്രങ്ങള്‍ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സി‌ല്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് വരെ ഇത് കാരണമാകും. ഇതിനെല്ലാമുപരി, നദികളുടെ സ്വാഭാവീക ഗതി വന്‍തോതി‌ല്‍ തിരിച്ചുവിടുകയും, തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് പ്രകൃതിക്ക് ഉണ്ടാക്കുന്ന ആഘാതങ്ങ‌ള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും കഴിയില്ല. ആശയവ്യക്തതയില്ലാത്ത ഇത്തരം പദ്ധതികള്‍ നടപ്പാക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്‍ക്കാരുക‌ള്‍ ആഴത്തി‌ല്‍ ചിന്തിക്കട്ടെ.

(പുസ്തകം 42, ലക്കം 3, മാര്‍ച്ച് 2012)

നാടന്‍ ആസ്വാദക കൂട്ടായ്മകള്‍

മൂവാറ്റുപുഴയില്‍ അടുത്തിടെയായി ഏറെ കലാസ്വാദക കൂട്ടായ്മക‌ള്‍ പുതുതായി രൂപം കൊള്ളുന്നു. നിയതമായ ഒരു സംഘടനാ ചട്ടക്കുടിലല്ലാതെ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന വെറും കലാസ്വാദക സംഘങ്ങളും, കൃത്യമായ സംഘടനാ സ്വഭാവമുള്ളവയും ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ‘കളിക്കോട്ട’യെന്ന പേരിലുണ്ടായ ഒരു ആസ്വാദക സംഘമാണ് ഇത്തരമൊരു പ്രവണതയ്ക്ക് മൂവാറ്റുപുഴയി‌ല്‍ തുടക്കമിട്ടത്. കര്‍ണ്ണാടക സംഗീതം, കഥകളി തുടങ്ങിയ ക്ലാസിക്കല്‍ കലകളുടെ പ്രോത്സാഹനവും ആസ്വാദനവുമായിരുന്നു ‘കളിക്കോട്ട’ ലക്ഷ്യമിട്ടത്. പിന്നീട് ‘വോയ്സ് ഓഫ് മൂവാറ്റുപുഴ’ എന്ന പേരി‌ല്‍ മൂവാറ്റുപുഴയിലെ അമച്വ‌ര്‍ ഗായക‌ര്‍ ആഴ്ചയിലൊരിക്കലെങ്കിലും ഒത്തുകൂടി, പാട്ടുകള്‍ പാടി പിരിയുന്ന ഒരു സംഘവും സജീവമായി. ഇതിനും മുന്‍പേ രൂപംകൊണ്ട ‘മലയാളം’ കലാ-സാംസ്ക്കാരിക വേദി, അതിന്റെ ബാലാരിഷ്ടതകള്‍ പിന്നിട്ട് സജീവമാകുന്നതും ഇതേകാലയളവിലാണ്. രണ്ടായിരത്തില്‍ രൂപം കൊണ്ട ‘ചലന’ എന്ന ഫിലിം സൊസൈറ്റി രണ്ടായിരത്തി ഒന്‍പതു വരെ മൂവാറ്റുപുഴയിലെ ചലച്ചിത്രപ്രേമികള്‍ക്കിടയി‌ല്‍ സജീവസാന്നിദ്ധ്യമായിരുന്നു. ഇടക്കാലത്തുണ്ടായ വിടവ്, പുതിയൊരു ഫിലിം സൊസൈറ്റിക്ക് ജന്മം നല്‍കി - മൂവാറ്റുപുഴ ഫിലിം സൊസൈറ്റി. ഇതു കൂടാതെ, സിനിമയേയും കലകളേയും എല്ലാറ്റിനുമുപരി പാട്ടിനേയും സ്നേഹിക്കുന്നവരുടെ കുടുംബക്കൂട്ടായ്മയായി ‘മൂവിമെന്റ്’ എന്ന പേരി‌ല്‍ ഒരു സംഘടന കൂടി രൂപം കൊണ്ടു. ആരും കൊതിക്കുന്ന വൈവിദ്ധ്യമാര്‍ന്ന അവതരണശൈലി കൊണ്ട് ഇവരുടെ സംഗീതപരിപാടിക‌‌ള്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് കൂടാതെ മൂവാറ്റുപുഴക്ക് ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിലെ കലാവിദ്യാലയങ്ങള്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ചെറു കലാസ്വാദക ഗ്രൂപ്പുകളും സജീവമായി. ആരംഭം മുതല്‍ കലാ പ്രോത്സാഹനത്തിലും അദ്ധ്യയനത്തിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ‘കലാകേന്ദ്ര’യും ഇവിടെ സാന്നിദ്ധ്യമുറപ്പിച്ചു.

സാഹിത്യരംഗത്തുമുണ്ടായി ഇത്തരം ഒത്തുചേരലുകള്‍. ‘തോര്‍ച്ച’ എന്ന സമാന്തരമാസികയിലൂടെ ബിജോയ് ചന്ദ്രന്റെ നേതൃത്ത്വത്തി‌ല്‍ പതിവായി മാസിക പുറത്തിറങ്ങിത്തുടങ്ങിയതോടെയാണ് ഈ മേഖല ജീവ‌ന്‍ വച്ചത്. മുന്‍പ് ‘സാഹിതീ സംഗമം’ രൂപംകൊണ്ട് പ്രവര്‍ത്തിച്ച തട്ടകത്തിലേക്ക് പുത്തന്‍ തലമുറക്കാരായി കടന്നുവന്നത് ‘തോര്‍ച്ച’യുടെ പ്രവര്‍ത്തകരാണ്. ഇത് കൂടാതെ പേര് പരാമര്‍ശിക്കപ്പെടാതെ പോയവയും പരിസ്ഥിതി രംഗത്തെ ‘ഗ്രീന്‍പീപ്പി‌‌ള്‍’‍ പോലുള്ള ശ്രമങ്ങളും എടുത്തു പറയേണ്ടവ തന്നെ.

ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകളെല്ലാം ഉണ്ടാകുന്നത് തീര്‍ത്തും സ്വാഭാവീകമായാണ് എന്നതും, പരസ്പരമുള്ള മത്സരമോ വിദ്വേഷമോ ഇല്ലാതെയുള്ള സാംസ്ക്കാരിക വളര്‍ച്ചക്ക് പക്വതയാര്‍ന്ന ഭൂമികയായി മൂവാറ്റുപുഴ മാറിയിരിക്കുന്നുവെന്നുമുള്ള വസ്തുതയാണ് ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നത്. ഈ ഒത്തുചേരലുകളെല്ലാം തന്നെ വെറും ഒത്തുചേരലുകള്‍ മാത്രമായി തീരാതെ, ഓരോ കൂട്ടായ്മയില്‍ നിന്നും സൃഷ്ടിക‌‌ള്‍ ഉണ്ടാവുകയും അത്തരം സൃഷ്ടികള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും വേദിയിലവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയും വേണം. അങ്ങിനെ അവതരണവും ആസ്വാദനവും ഒരുപോലെ അനുഭവിക്കുവാ‌ന്‍ ഈ തലമുറക്ക് കഴിയും. മൂവാറ്റുപുഴയുടെ സാംസ്ക്കാരിക പാരമ്പര്യവും പശ്ചാത്തലവും ഇത്തരം കലാസൃഷ്ടികളാല്‍ സമ്പുഷ്ടമാകട്ടെ.

(പുസ്തകം 42, ലക്കം 2, ഫെബ്രുവരി 2012)

ചൊവ്വാഴ്ച, ജനുവരി 24, 2012

വാര്‍ഡ് സഭകളെ വോട്ടര്‍മാ‌ര്‍‍ അറിയുമോ?

ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഭരണ-വികസന കാര്യങ്ങളില്‍ നേരിട്ട് ഇടപെടുന്നതിന് സാഹചര്യമുണ്ടാക്കുന്ന വേദിയാണ് വാര്‍ഡ് സഭക‌ള്‍. കേരളത്തി‍‌ല്‍ ഇവ വേണ്ടത്ര സജീവമല്ല. പേരിന് മാത്രം ചേര്‍ന്ന് പിരിയുന്ന, വാര്‍ഡിലെ അംഗങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം തീരെയില്ലാത്ത, ഒരു വേദിയായി ഇത് മാറുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? പ്രാദേശിക ഭരണ സംവിധാനത്തിന്‍റെ അടിത്തറ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന വാര്‍ഡ് സഭക‌ള്‍ സജീവമല്ല എന്നാല്‍ അതിനര്‍ത്ഥം ഭരണത്തി‌ല്‍ ജനകീയ പങ്കാളിത്തം തീരെയില്ല എന്നാണ്. അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം എന്ന സങ്കല്പം അവിടെ ഇല്ലാതാവുകയും കേന്ദ്രീകൃത ഭരണത്തിന്റെ കുറവുകള്‍ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

ഒരുപക്ഷേ, വാര്‍ഡ് സഭയുടെ ശക്തിയെക്കുറിച്ചോ, സഭയ്ക്കുള്ള അധികാരങ്ങളെക്കുറിച്ചോ വോട്ടര്‍മാ‌ര്‍ ബോധവാന്മാരല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇത്തരം സഭകള്‍ നിര്‍ജ്ജീവമാകുന്നത്. ഈ അധികാരങ്ങളോടൊപ്പം ഒരു പൗരന്‍ എന്ന നിലയിലുള്ള ത ന്‍റെ  കടമകളെക്കുറിച്ചുകൂടി ബോധവാന്മാരാകാനും, ഒപ്പം ജനകീയവും സുതാര്യവുമായ ഭരണം നടത്തുവാ‌‌‌‌ന്‍‍ വാര്‍ഡ് സഭയിലൂടെ ഓരോരുത്തര്‍ക്കും തന്നാലാവുന്നത് ചെയ്യുവാന്‍ കഴിയുമെന്നതും അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ട്.

വാര്‍ഡ് സഭയെന്നത് ഓരോ വാര്‍ഡിലെയും വോട്ട‌ര്‍ പട്ടികയി‌ല്‍ പേരുള്ള എല്ലാവരും ഉള്‍പ്പെടുന്നതാണ്. അതാത് വാര്‍ഡിലെ കൗണ്‍സിലര്‍മാരാണ് ഈ സഭയുടെ കണ്‍വീനര്‍മാര്‍. മൂന്ന് മാസത്തിലൊരിക്കല്‍ നോട്ടീസ് നല്‍കി വാര്‍ഡ് സഭയുടെ യോഗം വിളിക്കേണ്ടതാണ്. തുടര്‍ച്ചയായി രണ്ട് തവണ ഇതിന് വീഴ്ച വരുത്തുന്നത് കൗണ്‍സിലര്‍മാരുടെ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുത്താ‌ന്‍ ഇടയാക്കും. യോഗത്തി ന്‍റെ  മിനിട്ട്‌സും തീരുമാനങ്ങളും യോഗസ്ഥലത്തു തന്നെ എഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കി പാസ്സാക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഇത്തരം സഭകളുടെ ഏതെങ്കിലും തീരുമാനം നടപ്പാക്കാതെ വന്നാ‌ല്‍, തദ്ദേശ സ്ഥാപനം അതിനുള്ള കാരണം വാര്‍ഡ് സഭയെ അറിയിക്കണം. മേല്‍പ്പറഞ്ഞതെല്ലാം വാര്‍ഡ് സഭാംഗങ്ങളായ ഓരോ വോട്ടറും അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടതാണ്. ഇത് കൂടാതെ പദ്ധതി ആസൂത്രണം, നിര്‍വ്വഹണം, പൊതു സൗകര്യങ്ങള്‍, മരാമത്ത് പണികള്‍, വിവിധ പദ്ധതികള്‍ക്കുള്ള ഗുണഭോക്താക്കളെ തെരഞ്ഞെടുക്ക‌ല്‍, ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ പ്രവര്‍ത്തനം, വരവ്-ചിലവ് കണക്ക്, ഓഡിറ്റ് തുടങ്ങി എല്ലാ മേഖലകളിലും ഇടപെടുന്നതിനും പങ്കാളികളാകുന്നതിനുമുള്ള സാഹചര്യം ഇന്നത്തെ കേരളാ പഞ്ചായത്തീരാജ്-മുനിസിപ്പാലിറ്റി നിയമങ്ങളില്‍ ഉണ്ട്. ഇവയെ അറിഞ്ഞ്, ക്രിയാത്മകമായും കാര്യക്ഷമമായും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നതിനുള്ള ശ്രമം പക്ഷേ വോട്ടര്‍മാരുടെ ഭാഗത്തു നിന്നും ഇല്ല, അല്ലെങ്കില്‍ തീരെ കുറവാണ്.

ഇത്തരത്തിലുള്ള നിയമ വ്യവസ്ഥകള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തി സജീവമായ വാര്‍ഡ് സഭക‌ള്‍ ചേരുകയും, അതിലൂടെ നമ്മുടെ നാടിന് ആവശ്യമായ വികസന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളി‌ല്‍ പങ്കാളികളാവുകയും ചെയ്യുക എന്നത് ഓരോ പൗര ന്‍റെ യും കടമയാണ്. കേവലം അധികാരങ്ങള്‍ കൂടാതെ, കടമകളും ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും നിറവേറ്റുവാന്‍ കൂടി ഇത്തരം വേദിക‌ള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയാ‌ല്‍ മാത്രമേ അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം പൂര്‍ണ്ണമായ അര്‍ത്ഥത്തി‌ല്‍ പ്രാബല്യത്തിലാവുകയുള്ളൂ. തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനപ്രതിനിധികളെ വാര്‍ഡി ന്‍റെ  വികസനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളി‌ല്‍ സഹായിക്കാനാകണം ഇത്തരം വേദിക‌ള്‍ പ്രയോജനപ്പെടുത്തേണ്ടത്. മൂവാറ്റുപുഴ നഗരസഭയും നമ്മുടെ വാര്‍ഡ് സഭകളെ കൂടുത‌ല്‍ സജീവമാക്കാനുള്ള ചില ശ്രമങ്ങ‌ള്‍ നടത്തിവരികയാണ്. ഈ ശ്രമങ്ങള്‍ സഫലമാകട്ടെയെന്നും ഇതുവഴി ഒരു പുത്തനുണര്‍വ്വ് നഗരസഭയുടെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലും ഉണ്ടാകട്ടെയെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 42, ലക്കം 1, ജനുവരി 2012)

ചൊവ്വാഴ്ച, ഡിസംബർ 20, 2011

മുല്ലപ്പെരിയാ‌ര്‍‍ - ജീവന്‍റെയും ജലത്തിന്‍റെയും രാഷ്ട്രീയം

മുല്ലപ്പെരിയാ‌‌ര്‍ ഡാമിന്‍റെ ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാ‌‌ല്‍, ഇതുണ്ടാക്കിയ കാലം മുത‌‌ല്‍ വിവാദങ്ങ‌‌ള്‍ സൃഷ്ടിച്ചിരുന്ന ഒന്നാണ് എന്ന് കാണാ‌ന്‍ കഴിയും. ഈ ഡാം നിര്‍മ്മിക്കുവാ‌ന്‍ മുന്‍കൈയ്യെടുത്ത അന്നത്തെ മദ്രാസ് പ്രസിഡന്‍സിയിലെ ബ്രിട്ടീഷുകാരനായ ക്യാപ്റ്റ‌‌ന്‍ പെന്നിക്ക്വിക്കിന് നിര്‍മ്മാണ ഘട്ടത്തി‌ല്‍ തന്നെ പലതവണ തിരിച്ചടി നേരിടേണ്ടി വന്നു. രണ്ട് തവണ, ഡാമിന്‍റെ പണി പൂര്‍ത്തിയാകുന്ന ഘട്ടത്തി‌ല്‍, അതുവരെയുണ്ടാക്കിയ ഭാഗം വെള്ളപ്പാച്ചിലി‌ല്‍ ഒലിച്ചുപോയി. അങ്ങിനെ ബ്രിട്ടീഷുകാ‌‌‌ര്‍‍ ഉപേക്ഷിക്കുവാ‌‌‌ന്‍ നിശ്ചയിച്ച ഡാമിന്‍റെ നിര്‍മ്മാണം, ക്യാപ്റ്റ‌‌ന്‍ പെന്നിക്ക്വിക്ക് നാട്ടിലെത്തി, തന്‍റെ സ്വന്തം മുത‌ല്‍ വിറ്റ് സമാഹരിച്ച പണം കൊണ്ടാണ് പൂര്‍ത്തീകരിച്ചത്. തിരുവിതാംകൂറിന് വേണ്ടി കരാറൊപ്പിടാന്‍ അനുമതി നല്‍കിയ രാജാവും സമ്മര്‍ദ്ദത്തിനടിമപ്പെട്ടാണ് അത് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ചെയ്തത്. അതിന് ശേഷം, ഈ ജലമുപയോഗിച്ച് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ച മദ്രാസ് പ്രസിഡന്‍സിയെ, അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂ‌ര്‍ ദിവാന്‍ സര്‍. സി. പി. രാമസ്വാമി അയ്യര്‍, കരാര്‍ പ്രകാരം ഒരു അംപയ‌ര്‍ മുന്‍പാകെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും, കൃത്യമായ കരാ‌ര്‍ ലംഘനം നടന്നിരിക്കുന്നുവെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ട്, തിരുവിതാംകൂറിനനുകൂലമായ വിധി സമ്പാദിക്കുകയും ചെയ്തു. നിര്‍ഭാഗ്യവശാ‌ല്‍ വിധി പൂര്‍ണ്ണമായും നടപ്പായില്ല. പിന്നീട്, തമിഴ്‌നാടിന്‍റെ 5 ജില്ലകളിലേക്ക് ജലസേചനം കൂടാതെ, വൈദ്യുതി കൂടി ഉത്പാദിപ്പിക്കുവാന്‍ അനുമതി നല്‍കുന്ന കരാ‌ര്‍, അതും 30 വര്‍ഷത്തെ മുന്‍കാല പ്രാബല്യത്തോടെ, അച്യുതമേനോന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരിക്കെ പുതുക്കി നല്‍കുകയും ചെയ്തു. സ്വാതന്ത്ര്യലബ്ധിയെ തുടര്‍ന്ന്, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണസംവിധാനവും നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുമായി നിലവിലിരുന്ന കരാറുകളെല്ലാം അസാധുവാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. സംസ്ഥാനത്തിന്‍റെ എണ്ണായിരം ഏക്കറോളം വരുന്ന ഭൂമി, നിയമസഭയുടെ അറിവോ അംഗീകാരമോ ഇല്ലാതെയാണ് മുഖ്യമന്ത്രി ഒപ്പിട്ട് പുതുക്കി നല്‍കിയതെന്നും, അതിന് നിയമസാധുതയുണ്ടോ എന്നും നിയമവിദഗ്ധര്‍ ഇപ്പോള്‍ സംശയങ്ങള്‍ ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്. 2006 ല്‍ സുപ്രീം കോടതി മുന്‍പാകെ തമിഴ്‌നാട് കേസ് ഫയല്‍ ചെയ്തതിന് ശേഷമുള്ള വിവാദങ്ങളെല്ലാം മാധ്യമങ്ങള്‍ വഴി നമുക്കറിവുള്ളതാണ്. ഇതിനിടെ 99 വര്‍ഷമായിരുന്നു പാട്ടക്കരാറെന്നും ഒരു വാദം ഉണ്ടായി. ചിലത് അങ്ങിനെയാണ്, വേണ്ട എന്ന് പ്രകൃതിയും അനുഭവങ്ങളും മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കിക്കൊണ്ടിരിക്കും; ചിലപ്പോ‌ള്‍ അത് യാദൃച്ഛികമായ തോന്നലുക‌ള്‍ മാത്രമാവാം. ഭൂമിയിലുള്ളതെല്ലാം മനുഷ്യന് വേണ്ടി മാത്രം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണ് എന്ന സ്വാര്‍ത്ഥമായ മിഥ്യാധാരണയിലും, അമിത ആത്മവിശ്വാസത്തിലും അവന്‍ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ അതെല്ലാം മറികടക്കും.

പത്രമാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയും, ഇരുസംസ്ഥാനങ്ങളിലെയും ജനങ്ങളുടെ ഉള്ളി‌ല്‍ വൈകാരികമായി രൂപം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു പ്രശ്നമെന്ന നിലയില്‍, സര്‍ക്കാ‌ര്‍ സംവിധാങ്ങ‌ള്‍ കുറേക്കൂടി ഉത്തരവാദിത്വത്തോടെയും, കാര്യക്ഷമമായും, സന്ദേഹങ്ങള്‍ക്കിടനല്‍കാത്ത വിധം വേഗത്തിലും, കാര്യങ്ങ‌ള്‍ ബന്ധപ്പെട്ടവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താ‌ന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം. മുല്ലപ്പെരിയാ‌‌ര്‍ കേസ് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഉന്നതാധികാര സമിതിയും സുപ്രീം കോടതിയും കേന്ദ്ര ഗവണ്‍മെന്‍റും, ആര് മുന്‍കൈ എടുത്താലും ശരി, ഈ പ്രശ്നത്തില്‍ താമസം വിനാ ഇടപെട്ട് ജനങ്ങളുടെ ആശങ്കയകറ്റുവാ‌ന്‍ വേണ്ട നടപടിക‌ള്‍ ഉണ്ടാകേണ്ടതാണ്. കാരണം, ഇത് ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങളുടെ ജീവന് ഭീഷണിയാണെന്ന ധാരണ കുറേപ്പേരിലെങ്കിലും രൂഢമൂലമായിരിക്കുന്നു. ഈ ഭയത്തെ സാധൂകരിക്കുന്ന ശാസ്ത്രീയമായ ചില വിവരങ്ങ‌ള്‍ പരിസ്ഥിതി വാദിക‌ള്‍ മുന്നോട്ട് വക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

പെരിയാറിന്‍റെ പ്രധാന കൈവഴിയായ മുല്ലയാ‌ര്‍, ഏറ്റവും നിബിഢമായ ശിവഗിരി മലകളി‌ല്‍ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ദീര്‍ഘകാലമായി അണകെട്ടി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന വെള്ളത്തോടൊപ്പം ഈ മലനിരകളി‌ല്‍ നിന്നുള്ള വൃക്ഷലതാദികള്‍ ഉള്‍പ്പടെയുള്ള ജൈവഘടകങ്ങ‌ള്‍ ഒഴുകിയെത്തുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഇവയില്‍ ചിലത് അഴുകുമ്പോ‌ള്‍ അമ്ലസ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും, ഇത് ഡാമിന്‍റെ നിര്‍മ്മാണത്തിനുപയോഗിച്ച സുര്‍ക്കി മിശ്രിതത്തിലെ പ്രധാനഘടകമായ ചുണ്ണാമ്പുമായി പ്രതിപ്രവര്‍ത്തിച്ച് എളുപ്പത്തി‌ല്‍ ഒഴുകിപ്പോവുകയും ചെയ്തതാണ് ബലക്ഷയത്തിന് കാരണം. അങ്ങിനെ, ഒരു പ്രത്യേക ജലനിരപ്പിന് താഴെ, ഇപ്പോ‌ള്‍ അവശേഷിക്കുന്നത് വെറും കല്‍ക്കെട്ടാണത്രെ. ഇനി, തമിഴ്‌നാട് ഗവണ്‍മെന്‍റ്, ഡാമിനെ കാലാകാലങ്ങളായി ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന വാദം മുഖവിലക്കെടുത്താല്‍ തന്നെ, ജലനിരപ്പിന് മുകളി‌ല്‍ കാണാനാവുന്ന ഭാഗത്ത് മാത്രമേ പൂര്‍ണ്ണമായ അളവി‌ല്‍ ഈ പ്രക്രിയ നടന്നിട്ടുണ്ടാവൂ. ഇത് കൂടാതെ, ഡാം നിര്‍മ്മാണത്തിന്‍റെ സാങ്കേതികവിദ്യയൊന്നും പൂര്‍ണ്ണമായും ലഭ്യമല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട ഡാമെന്ന നിലയി‌ല്‍, ഡാമിരിക്കുന്നതിന് ചുറ്റുമുള്ള മണ്ണ് ഇത്രയും കാലത്തിന് ശേഷവും, എത്രമാത്രം സുരക്ഷിതമാണെന്ന ആശങ്കയും ഇവര്‍ക്കുണ്ട്; പ്രത്യേകിച്ച് ഗ്രാവിറ്റി ഡാമെന്ന നിലയി‌ല്‍. കെട്ടി നിര്‍ത്തിയിരിക്കുന്ന ഉയര്‍ന്ന അളവിലെ ജലം, വശങ്ങളിലേക്ക് ചെലുത്തുന്ന സമ്മര്‍ദ്ദം താങ്ങാനുള്ള ശക്തിയും ഈ ഭാഗത്തിനുണ്ടോ എന്ന് സംശയിക്കുന്നു. ഇത് കൂടാതെ ഭ്രംശമേഖലയിലാണ് ഡാം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതെന്നും, സ്വാഭാവികമായും ഭൂഗര്‍ഭപ്ളേറ്റുക‌ള്‍ ഡാമുള്‍ക്കൊള്ളുന്ന വെള്ളത്തിന്‍റെ സമ്മര്‍ദ്ദത്താ‌ല്‍ ചെറുചലനങ്ങള്‍ക്ക് വിധേയമാകുമെന്നും തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൃത്യമായ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചല്ലാതെ നിര്‍മ്മിച്ച മുല്ലപ്പെരിയാ‌ര്‍ ഡാമിന്, ഈ ചെറു ചലനങ്ങള്‍ വരെ ഭീഷണി ഉയര്‍ത്തുന്നതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ സാഹചര്യം. ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടാകുന്ന ഭൂചലനങ്ങളെ അളക്കുന്നതിലുള്ള കൃത്യതയെയും സംശയത്തോടെയാണ് കാണുന്നത്. ഏക ആശ്രയമായ ഇടുക്കിയിലെ ഭൂകമ്പമാപിനി, ഡിജിറ്റ‌ല്‍ സംവിധാനത്തിലുള്ളതല്ല. അതിനാല്‍, ഭൂഗര്‍ഭചലനങ്ങളുടെ യഥാര്‍ത്ഥ അളവറിയണമെങ്കി‌ല്‍ സങ്കീര്‍ണ്ണമായ കണക്കുകൂട്ടലുക‌ള്‍ വേണ്ടിവരുമെന്നും, ഇത് സമയം എടുത്ത് മാത്രം ചെയ്യാവുന്ന ഒന്നാണെന്നും വേണം മനസ്സിലാക്കാ‌ന്‍. ഇത് അടിയന്തിരമായി മാറ്റി ഡിജിറ്റ‌ല്‍ മീറ്റ‌ര്‍ സ്ഥാപിക്കുന്നത്, ഒരപായം ഉണ്ടായാല്‍ക്കൂടി മുന്‍കൂട്ടി മനസ്സിലാക്കാ‌ന്‍ ഒരുപരിധിവരെ സഹായകരമായേക്കും. ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയില്‍, ജലനിരപ്പ് പരമാവധി കുറക്കുകമാത്രമാണ് ആഘാതം കുറക്കാനുള്ള പോംവഴി. പഴമക്കാര്‍ പറഞ്ഞുകേട്ടിട്ടുള്ള അറുപത്തിരണ്ടിലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തില്‍, ആറ് മുതല്‍ എട്ട് അടി വരെ ഉയരമുള്ള ജലഭിത്തി, നിരപ്പായ പ്രദേശങ്ങളി‌ല്‍ വെള്ളത്തിന്‍റെ ആദ്യത്തെ തള്ളലി‌‌‌ല്‍ ഉണ്ടായി എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. നമ്മുടെ സര്‍ക്കാ‌ര്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന 120 അടി പര്യാപ്തമല്ലെന്നും, ആഘാതം കുറക്കുന്നതിന് ജലനിരപ്പ് 100 അടിയില്‍ താഴെയെങ്കിലും നിര്‍ത്തേണ്ടതാണെന്നും പഠനങ്ങ‌ള്‍ പറയുന്നു.

ഇതെല്ലാം കേള്‍ക്കുന്ന ജനം പരിഭ്രാന്തരാകാതെ എന്തു ചെയ്യും? ഈ ഡിസംബര്‍ 25 എത്തുമ്പോ‌ള്‍ 5 വര്‍ഷം പൂര്‍ത്തിയാകുന്ന ഒരു സമരം ഏലപ്പാറയടുത്ത് ചപ്പാത്തി‌ല്‍ നടക്കുന്നുണ്ട് - മുല്ലപ്പെരിയാ‌ര്‍ സമര സമിതിയുടേത്. മേളയുടെ പ്രതിനിധികളും ഡിസംബര്‍ 9ന് അവിടം സന്ദര്‍ശിക്കുകയുണ്ടായി. കേരളമൊട്ടാകെയും, ഇന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളി‌‌‌‌‌‌‌ല്‍‍ നിന്നുമുള്ള മനുഷ്യസ്നേഹിക‌‌ള്‍ തീര്‍ത്ഥാടനത്തിനെന്ന പോലെ ഒറ്റക്കും, കൂട്ടായും വന്നെത്തി, സമര സമിതിക്ക് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് മടങ്ങുന്ന കാഴ്ചയും, അവിടുത്തെ ദേശനിവാസികളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്ന നിസ്സഹായാവസ്ഥയുടെയും ഭീതിയുടെയും നിഴലാട്ടവും ഒന്നും കാട്ടിക്കൂട്ടലുകളല്ല, വികാരത്തള്ളിച്ചയുടെ പ്രതിഫലനവും അവിടെയില്ല. ദിശാബോധമില്ലാതെ, ശരിയായ പഠനം നടത്താതെ, ഡിസാസ്റ്റ‌ര്‍ മാനേജ്മെന്‍റ് എന്ന പേരി‌ല്‍ നടക്കുന്നതൊന്നും പരിഭ്രാന്തിയിലായ ജനങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നില്ല. കേവലം കണ്‍ട്രോ‌ള്‍ റൂമുക‌ള്‍ മാത്രം തുറന്നാല്‍ മതിയോ? തെറ്റായ വാര്‍ത്തകള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന തമിഴ് മാധ്യമങ്ങള്‍, മനപൂര്‍വ്വമായ സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന തത്പരകക്ഷികള്‍, ഇവരെല്ലാം പന്താടുന്നത് ഒരു ജനതയുടെ ജീവ‌ന്‍ കൊണ്ടാണെന്ന്, തീരുമാനമെടുക്കേണ്ട അധികാരികള്‍ക്ക് എന്തുകൊണ്ട് മനസ്സിലാകുന്നില്ല? മുല്ലപ്പെരിയാറിനോട് ചേര്‍ന്ന പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രായമായവര്‍ക്ക് രാത്രി ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല, കൊച്ചുകുട്ടികള്‍ സ്ക്കൂളുകളി‌ല്‍ പോകുന്നില്ല. ആശങ്കയുണര്‍ത്തുന്ന, പ്രാണഭയം നിറഞ്ഞ ഇവരുടെ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ പതറുകയാണ് മറ്റുള്ളവര്‍. ഇടുക്കി ജില്ലയെ തമിഴ്‌നാടിലേക്ക് ചേര്‍ക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് സമരം നടത്തുന്ന അവസ്ഥയി‌ല്‍ വരെ കാര്യങ്ങ‌ള്‍ എത്തി നില്‍ക്കുന്നു. 50 വര്‍ഷം ആയുസ്സ് നിര്‍ണ്ണയിച്ച ഡാം 116 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷവും പൂര്‍ണ്ണസുരക്ഷിതമെന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കുന്നത് സാധാരണ യുക്തിക്ക് ശരിയായി തോന്നുന്നുമില്ല.

ഇതിനെല്ലാമുപരി, പുതിയ ഡാം അല്ല ശാശ്വത പരിഹാരമെന്നും, ഡാം, ഡിക്കമ്മിഷ‌ന്‍ ചെയ്യുകയാണ് വേണ്ടതെന്നുമാണ് പരിസ്ഥിതി പ്രവര്‍ത്തകരുടെ ഏകാഭിപ്രായം. ഡിക്കമ്മിഷന്‍ ചെയ്യുക എന്നാ‌ല്‍ ഡാമിലെ ജലനിരപ്പ് പടിപടിയായി കുറച്ച് കൊണ്ടുവരിക എന്നാണ്. ഒപ്പം, തമിഴ്‌നാടിലെ ജലസംഭരണ ശേഷി ഉയര്‍ത്തുകയുമാവാം. ഇതിനുള്ള നടപടികള്‍ പെട്ടെന്ന് ചെയ്യേണ്ടി വരും. കാലാവസ്ഥാനുസൃതമായി ഇങ്ങനെ സംഭരിക്കാനുള്ള തടങ്ങ‌‌ള്‍, തമിഴ്‌നാടിനും കേരളത്തിനും എല്ലാക്കാലത്തും ഒരുപോലെ ജീവജലം തരും. സുഗമമായ ജല ലഭ്യതക്ക്, വികേന്ദ്രീകൃത ജല പരിപാലന നയം രൂപീകരിക്കണമെന്നും ആവശ്യമുണ്ട്. ഭൂഗര്‍ഭജലനിരപ്പ് ക്രമേണ കുറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാലത്ത് ഇത്തരം പുതിയ ക്രമീകരണങ്ങള്‍ മാത്രമേ പോംവഴിയുള്ളൂ.

പാട്ടത്തുക പണ്ട് നിശ്ചയിച്ച ഏതാനും ലക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് പകരം, കോടിക്കണക്കിന് രൂപയിലെത്തും എന്നതാവണം തമിഴ്‍നാടിന്‍റെ ആശങ്ക. ഇനി, പഴയ നിരക്കില്‍ പണം നല്‍കി ഇപ്പോ‌ള്‍ കിട്ടുന്നത്രയും വെള്ളം തമിഴ്‌നാടിന് കൊണ്ടുപോകാനുള്ള സമ്മര്‍ദ്ദതന്ത്രമാണ് കേരളത്തിന്മേ‌‌ല്‍ പയറ്റുന്നതെങ്കി‌ല്‍, ഒരു ജനതയുടെ ജീവ‌‌ന്‍ വെച്ചുകൊണ്ടാണ് വിലപേശുന്നതെന്നും ഓര്‍ക്കണം. തിരുത്താനാവാത്ത തെറ്റ് ചെയ്തവരെന്ന വിശേഷണം ആര്‍ക്കും അഴകല്ല. ജീവന്‍റെ നിലനില്‍പ്പിന് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ് ജലം. ഇവിടെ ഒരു ജനത ജീവന് വേണ്ടി ശബ്ദമുയര്‍ത്തുമ്പോ‌‌ള്‍, മറ്റൊരു വിഭാഗം ജലത്തിനായി പൊരുതുന്നു. ഇതിനിടയില്‍ ശാശ്വതപരിഹാരം എന്ന നേര്‍ത്ത രേഖ തേടുകയാണ് നമ്മ‌ള്‍. എല്ലാം മറന്ന്, പ്രകൃതിക്കും സര്‍വ്വ ജീവജാലങ്ങള്‍ക്കും, ക്ഷേമകരമായ ഒരു തീര്‍പ്പ്, പരമാവധി വേഗത്തി‌‌‌ല്‍ ഉരുത്തിരിയാ‌‌ന്‍ തക്ക ബുദ്ധിയും വിവേകവും എല്ലാവര്‍ക്കും ഉണ്ടാകട്ടെയെന്ന് മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നു.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 12, ഡിസംബ‌‌ര്‍ 2011)

ആശങ്കയുണര്‍ത്തുന്ന സെന്‍സസ്

2011 സെന്‍സസിന്‍റെ പ്രാഥമിക വിവരങ്ങള്‍ പുറത്തുവരുമ്പോള്‍ ഇന്ത്യാക്കാരായ നമുക്ക് ആശങ്കപ്പെടാതെ വയ്യ. 1921ന് ശേഷം ഇതാദ്യമായി നഗരപ്രദേശങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യവര്‍ദ്ധനാ നിരക്ക് ഗ്രാമങ്ങളിലേതിനേക്കാള്‍ കൂടുതലായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇതിന് പല കാരണങ്ങള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാമെങ്കിലും ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളെ പിന്തള്ളി നഗരങ്ങള്‍ മുന്‍പിലെത്തിയെന്നത് അത്ഭുതാവഹമാണ്, ഒപ്പം ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതും. സ്വാഭാവീക വര്‍ദ്ധന കൂടാതെ, ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളില്‍ നിന്നും നഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം, പുതിയ പ്രദേശങ്ങള്‍ നഗരപരിധിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തപ്പെട്ടത്, ഇവയൊക്കെ ഈ കണക്കെടുപ്പില്‍ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകാം. 1995ന് ശേഷം നടന്ന കര്‍ഷക ആത്മഹത്യകള്‍ വരെ ചില ദോഷൈകദൃക്കുക‌ള്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചേക്കാം. എങ്കിലും മേല്‍പറഞ്ഞവയൊന്നും പൂര്‍ണ്ണമായും ഈ വര്‍ദ്ധനവിനെ ന്യായീകരിക്കുന്നവയല്ല.

ഗ്രാമങ്ങളില്‍, കാര്‍ഷികമേഖലയില്‍ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന കര്‍ഷകരില്‍ ഭൂരിപക്ഷവും കാര്‍ഷികവൃത്തിയുപേക്ഷിച്ച് നഗരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറുന്ന കാഴ്ചയാണ് അടുത്തകാലത്തായി കാണുന്നത്. ജോലി ചെയ്യുവാന്‍ പ്രാപ്തരായ പുരുഷന്മാരുടെ എണ്ണത്തില്‍ കുറവുണ്ടാവുകയും ആയിരക്കണക്കിന് ഗ്രാമങ്ങള്‍ കാര്‍ഷികവൃത്തി ഉപേക്ഷിക്കുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിതരായിരിക്കുന്ന സാഹചര്യം സര്‍ക്കാര്‍ ഗൗരവമായി തന്നെ കാണണം. ഏതാണ്ട് ഒന്നരപ്പതിറ്റാണ്ടായി ഈ പ്രവണത തുടരുന്നത് കാണാം. ഇന്ത്യയുടെ ജീവന്‍റെ തുടിപ്പ് നിലനിര്‍ത്തുന്ന ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങള്‍ അധികം താമസിയാതെ വൃദ്ധരും അവശരും ജോലി ചെയ്യാന്‍ പ്രാപ്തരുമല്ലാത്ത ഒരുകൂട്ടം ആളുകള്‍ അധിവസിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളായി മാറുമെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അതിശയോക്തിയാവില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ രാജ്യത്തിന്‍റെ ഉത്പാദനത്തില്‍ വന്‍കുറവ് ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. ഈ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ടുതന്നെ ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയെന്നത് രാജ്യത്തിന്‍റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥക്ക് ഭീഷണിയാകുന്ന തരത്തില്‍ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി തീരും.

പരിമിതമായ അറിവും കഴിവും കൊണ്ട് നഗരങ്ങളിലെത്തിപ്പെടുന്ന ഗ്രാമീണരില്‍ ഭൂരിപക്ഷത്തിന്‍റെയും ജീവിതനിലവാരത്തില്‍ വലിയ മാറ്റമുണ്ടാകുന്നതായി കാണുന്നില്ല. വേതനത്തിലോ, ജോലിയിലോ ഉയര്‍ന്ന നിലയില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ഭേദപ്പെട്ട നിലയില്‍ എത്തുന്നവരും തീരെക്കുറവ്. നഗരങ്ങളില്‍ നിലവിലുള്ള തൊഴില്‍രഹിതരുടെ കൂടെ ഇവര്‍കൂടി ചേര്‍ക്കപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നത്. കൂടാതെ, നഗരങ്ങളിലെ മോശം താമസം, വിദ്യാഭ്യാസം, പ്രാഥമികസൗകര്യങ്ങള്‍ എന്നിവയെല്ലാം അനുഭവിക്കാന്‍ ഇക്കൂട്ടര്‍ നിര്‍ബന്ധിതരാവുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ നഗരവത്കൃത ദരിദ്രരായി ഇവര്‍ മാറുന്നു.

ഭക്ഷ്യോത്പാദനത്തിലും കാര്‍ഷികോത്പന്നങ്ങളില്‍ അതിഷ്ഠിതമായ വ്യവസായങ്ങള്‍ക്കും ഊന്നല്‍ നല്‍കിക്കൊണ്ട്, ഗ്രാമങ്ങളിലെയും നഗരങ്ങളിലെയും ജനങ്ങള്‍ക്ക് സമതുലിത വളര്‍ച്ച പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന തരത്തില്‍ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ ക്രമീകരിക്കുന്ന നയം രൂപീകരിക്കുന്നതിന് സര്‍ക്കാര്‍ ഒട്ടും താമസിച്ചുകൂടാ. ഏറ്റവും ഉയര്‍ന്ന പരിഗണന തന്നെ ഈ വിഷയത്തിന് നല്‍കണം. നഗരങ്ങളിലെപ്പോലെ ഉയര്‍ന്ന പശ്ചാത്തല സൗകര്യങ്ങള്‍ ഗ്രാമങ്ങളിലും ലഭ്യമാക്കുവാ‌ന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ 'ഇന്ത്യ ഗ്രാമങ്ങളില്‍ ജീവിക്കുന്നു' എന്ന അഭിമാനപൂര്‍ണ്ണമായ പ്രയോഗം അധികം താമസിയാതെ നമുക്ക് തിരുത്തേണ്ടി വരും.

നാം രാവിലെ പ്രഭാതസവാരിക്കിറങ്ങുമ്പോള്‍, തൊഴിലന്വേഷിച്ച് നമ്മുടെ നഗരങ്ങളിലെ കവലകളില്‍ കൂട്ടമായയി നില്‍ക്കുന്ന അന്യ സംസ്ഥാന തൊഴിലാളികളെ കാണുമ്പോള്‍ ഓര്‍ക്കുക - ഇന്ത്യയിലെ ഏതോ ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ ദുരിതത്തിന്‍റെയും നിരാശയുടേയും പ്രതീകങ്ങളാണ് അവര്‍.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 11, നവംബ‌‌ര്‍ 2011)

നഷ്ടങ്ങള്‍ നല്‍കിയ ഒക്ടോബ‌ര്‍

2011 ഒക്ടോബര്‍ കടന്നു പോകുന്നത് മലയാളികള്‍ക്ക് വേര്‍പാടിന്‍റെ നൊമ്പരങ്ങ‌ള്‍ പകര്‍ന്നാണ്. കലാ-സാഹിത്യ-രാഷ്ട്രീയ രംഗത്ത് വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച ജോണ്‍സ‌ണ്‍, കാക്കനാടന്‍, മുല്ലനേഴി, ടി. എം. ജേക്കബ് എന്നിവര്‍ കടന്നു പോകുന്നത് സഹൃദയര്‍ക്ക് ഒരുപിടി നല്ല ഓര്‍മ്മക‌ള്‍ ബാക്കിവച്ചാണ്. ഇവരെല്ലാവരും തന്നെ ഓരോ മലയാളിക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നുവെന്നതുപോലെ, മേളക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവരാണ്. മേളയുമായി ആത്മബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തിയായിരുന്നു, മികച്ച പാര്‍ലമെന്‍റേറിയനും മന്ത്രിയുമായിരുന്ന ടി. എം. ജേക്കബ് എങ്കില്‍, പലകുറി മേള സന്ദര്‍ശിച്ച് മേളയുടെ പ്രവര്‍ത്തകരി‌ല്‍ പലരുമായും ഹൃദയബന്ധം സ്ഥാപിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു കാക്കനാടന്‍. ഇവരുടെയൊന്നും വ്യക്തിപരമായ മികവുകളെക്കുറിച്ചോ, പൊതുജീവിതത്തിലെ നന്മ-തിന്മകളെക്കുറിച്ചോ ഒന്നും ചര്‍ച്ച ചെയ്യേണ്ടുന്ന സമയമല്ലിത്. ഏതൊരു മനുഷ്യനെപ്പോലെയും ജീവിതം അവര്‍ക്കിഷ്ടമുള്ള തരത്തി‌‌‌ല്‍‍ ജീവിച്ച് തീര്‍ത്ത് (?) അവര്‍ വിട പറയുമ്പോള്‍, അവരവശേഷിപ്പിച്ചു പോയ സത്കര്‍മ്മങ്ങളുടെ മാത്രം കണക്ക് നമുക്കെടുക്കാം. കലാകാരന്മാരായ പ്രതിഭകളുടെ വേര്‍പാടും, തികഞ്ഞ കലാസ്നേഹിയായിരുന്ന രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്‍റെ വേര്‍പാടും ഈ ഒക്ടോബറി‌ല്‍ തന്നെയായത് ഒരാകസ്മികത മാത്രമെന്ന് വിശ്വസിക്കാം. നമുക്ക് വ്യക്തിപരമായി വേണ്ടപ്പെട്ട പലരും ഈ കാലയളവില്‍ കാലയവനികക്കുള്ളി‌ല്‍ മറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകാം. പക്ഷേ, ഈ നാലു പേരെയും വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നത് ഇവരുടെ കര്‍മ്മപഥങ്ങളി‌ല്‍ ഇവര്‍ പുലര്‍ത്തിയ ആത്മാര്‍ത്ഥത മാത്രമാണ്. ഈ ലക്കം വോയ്സ് ഓഫ് മേള വായനക്കാരിലെത്തുന്നത് ടി. എം. ജേക്കബിന്‍റെ വേര്‍പാടിന് മുന്നില്‍ ബാഷ്പാഞ്ജലികള്‍ അര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള പ്രത്യേക പതിപ്പായാണ്. ഒരു കലാ-സാംസ്ക്കാരിക സംഘടനയെന്ന നിലയില്‍, മേളയില്‍ വിശ്വാസമര്‍പ്പിച്ച് അദ്ദേഹം മുന്‍കൈയ്യെടുത്ത് നടത്തിയ പുരാവസ്തു വകുപ്പിന്‍റെ നാണയ പ്രദര്‍ശനം ഉള്‍പ്പടെയുള്ള വിവിധ സാംസ്ക്കാരിക പരിപാടിക‌ള്‍ ഈയവസരത്തി‌ല്‍ ഓര്‍ത്തു പോകുന്നു.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 10, ഒക്ടോബ‌ര്‍ 2011)

മാലിന്യവും മാറാവ്യാധികളും തലമുറകള്‍ക്ക് ഭീഷണി

ആധുനീക കേരള സമൂഹം നേരിടുന്ന വലിയ വെല്ലുവിളികളിലൊന്നാണ് മാലിന്യവും അതുയര്‍ത്തുന്ന ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളും. സമൂഹം പുരോഗമിക്കുമ്പോള്‍, ജീവിതത്തിന്‍റെ സമസ്ത മേഖലകളും അതിനനുസരിച്ച് നിലവാരമുള്ളതാകണം എന്നാണ് വ്യവസ്ഥ. പക്ഷേ, നമ്മുടെ ചുറ്റുപാടുകള്‍ ഇതിന് വിരുദ്ധമാണ്. വിദ്യാഭ്യാസപരവും സാമ്പത്തികവുമായ ഉന്നതി, ചോദ്യം ചെയ്യാനാകാത്ത വിധം ജീവിതത്തെ മികവുറ്റതാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സാങ്കേതിക വളര്‍ച്ച,  ആരോഗ്യ സങ്കല്‍പങ്ങള്‍, വ്യക്തി ശുചിത്വം, വീടുകളുടെ നിലവാരം, ഇവയെല്ലാം സമഗ്രമായി മാറി. ഓരോ വ്യക്തിയും കുടുംബവും സ്ഥാപനങ്ങളും അവര്‍ വ്യവഹരിക്കുന്ന ചുറ്റുപാടുകളും പുറത്തെടുക്കുന്ന മാലിന്യത്തിന്‍റെ തോത് വലുതാണ്. ഇത് എവിടേക്കാണ് നിര്‍ഗമിക്കുന്നത്? എവിടെയാണ് നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്? അവ യഥാവിധി സംസ്കരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടോ? അതിനാവശ്യമായ സൂക്ഷ്മതയും സാങ്കേതികത്തികവും നാം പുലര്‍ത്തുന്നുണ്ടോ? എന്നീ ചോദ്യങ്ങ‌ള്‍ ഭരണകൂടങ്ങളെയും വ്യക്തികളെയും വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.

സാങ്കേതികവിദ്യ കൊണ്ടുവന്ന ഇ-വെയിസ്റ്റുകള്‍ വലിയ ഭീഷണിയായി സാമാന്യജനം മനസ്സിലാക്കാതെ ഒരുവശത്തുണ്ട്. പ്ലാസ്റ്റിക്ക്-യന്ത്ര-ജൈവേതര മാലിന്യങ്ങള്‍ മറുവശത്ത് കുമിയുന്നു. ജൈവമാലിന്യങ്ങള്‍ നിത്യശാപമായി ചുറ്റുപാടുകളെ മലീമസമാക്കുന്നു. ജൈവ-പ്ലാസ്റ്റിക്ക് മാലിന്യങ്ങള്‍ വായു, വെള്ളം, മണ്ണ് എന്നിവയെ സ്വാഭാവികമായും നശിപ്പിക്കുന്നു.

വര്‍ദ്ധിക്കുന്ന ജലചൂഷണത്തേക്കാള്‍ ഭീകരമാണ് ജലസ്രോതസ്സുകളെ മലിനമാക്കുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍.

തദ്ദേശസ്ഥാപനങ്ങള്‍ സമാഹരിക്കുന്ന മാലിന്യം തള്ളുന്നത് വലിയ ജലാശയപ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളിലാണ്. കമ്പനികളും സ്ഥാപനങ്ങളും തള്ളുന്ന ജൈവേതര മാലിന്യങ്ങളും ഇവിടേക്കുതന്നെ എത്തുന്നു. അറവുശാലകളില്‍ നിന്നുള്ള മാലിന്യം ജനവാസകേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കെത്തുന്നു. ഓടകളും അഴുക്കുചാലുകളും പുഴകളിലേക്ക് തുറക്കുന്നു. വയലേലകളും വിജനപ്രദേശങ്ങളും ആര്‍ക്കും മാലിന്യമിടാവുന്ന സ്ഥലമായി മാറുന്നു.

പുരോഗതിയുടെ അളവുകോല്‍ ഇക്കാര്യത്തി‌ല്‍ മാത്രം പുറത്തെടുക്കാനാവുന്നില്ല. ഭരണകൂടങ്ങളെ കുഴക്കുന്ന ഈ പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ, കെടുകാര്യസ്ഥതയും സ്വാര്‍ത്ഥതയും അഴിമതിയും മാലിന്യസംസ്ക്കരണത്തെ ലാഭക്കരാറുകളാക്കിമാറ്റിയതിന്‍റെ നേര്‍ക്കാഴ്ചകളാണ് എവിടെയും.

ആരോഗ്യസുരക്ഷക്കായി കോടികള്‍ ചിലവിടുന്ന സര്‍ക്കാ‌ര്‍, ഈ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ മറച്ചുപിടിക്കുകയാണ്. പകര്‍ച്ചവ്യാധികള്‍ക്ക് അവധിയില്ലാത്ത നാടായി കേരളം മാറി. കഴിഞ്ഞ പത്ത് വര്‍ഷം കൊണ്ട് സാമ്പത്തികമായി നാം നേടിയ ഉയര്‍ച്ചക്കൊപ്പമോ അതിലേറെയോ ആണ് പകര്‍ച്ചവ്യാധിക‌ള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഭീഷണി. സാധാരണ പനിയില്‍ നിന്ന് മാരകമായ എച്ച്-1 എന്‍-1 ലേക്ക് കേരളസമൂഹത്തിന്റെ രോഗാവസ്ഥ മാറി. കേട്ടുകേള്‍വിയില്ലാതിരുന്ന എലിപ്പനിയും (ലെപ്റ്റോസ്പൈറ), ഒടുവി‌ല്‍ നാം കീഴടക്കിയെന്ന് കരുതിയിരുന്ന മഞ്ഞപ്പിത്തവും (ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് A, E) മരണം വിതച്ചു. തലമുറകളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ബ്രൂസെല്ലോസിസ്, ആന്ത്രാക്സ് ഭീഷണി സമൂഹത്തെ ഭയപ്പാടിലാക്കുന്നു. ക്യാന്‍സറും പക്ഷാഘാതവും ഹൃദ്രോഗങ്ങളും പെരുകി.

യഥാസമയം രോഗബാധയുണ്ടാക്കുന്ന വൈറസ്സോ, ബാക്ടീരിയയോ കണ്ടെത്താനുള്ള പരിശോധനാ സംവിധാനങ്ങള്‍ ഒരുക്കാ‌ന്‍ പോലും ആരോഗ്യ വകുപ്പിനാകുന്നില്ല. മാലിന്യവും മാറാരോഗങ്ങളും കേരളീയ ജീവിതത്തെ മഹാവിപത്തിലേക്കാണ് തള്ളിവിടുന്നത്. വരും തലമുറയോട് ചെയ്യുന്ന മഹാപാതകത്തിന് തടയിടാനുള്ള ബാദ്ധ്യത നമുക്കുണ്ട്.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 9, സെപ്തംബ‌‌ര്‍ 2011)

തിങ്കളാഴ്‌ച, ഡിസംബർ 19, 2011

ഹസാരെ സമരങ്ങളെ സര്‍ക്കാ‌ര്‍ ഭയപ്പെടുന്നതെന്തിന്

അണ്ണാ ഹസാരെയെന്ന 72 കാരനെ സര്‍ക്കാ‌ര്‍ ഭയപ്പെടുന്നതെന്തിന്? പൊതുസമൂഹത്തിന് വേണ്ടി അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്ന ജ‌ന്‍-ലോക്പാ‌ല്‍ ബില്ലിനെയാണോ, അതോ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സമരശൈലിയെയാണോ സര്‍ക്കാ‌ര്‍ ഭയപ്പെടുന്നത്? കൂടുതല്‍ ശക്തമായ ഒരു അഴിമതി നിരോധന നിയമം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് 2011 ഏപ്രിലില്‍ അണ്ണാ ഹസാരെ നടത്തിയ സമരമാണ് പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കിടയി‌ല്‍ ഈ ബില്ലിനെ ചര്‍ച്ചയാക്കിയത്. ലോക്പാ‌ല്‍ ബില്ലിന്‍റെ കരടുണ്ടാക്കുന്നതിന് സര്‍ക്കാ‌ര്‍ പ്രതിന്ധികളും, ഒപ്പം പൊതുസമൂഹത്തിന്‍റെ പ്രതിനിധികളുമുള്‍പ്പെട്ട ഒരു സംയുക്ത സമിതി വേണമെന്ന ആവശ്യവുമായി നടത്തിയ സമരം, പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതല്‍ ജനശ്രദ്ധ നേടി. വിവിധ മേഖലകളില്‍ നിന്നും പിന്തുണ നേടുവാ‌ന്‍ ഹസാരെക്ക് സാധിച്ചു. ഇന്ത്യയിലെ യുവജനതയുടെ പിന്തുണയും, അതുവഴി സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്‌വര്‍ക്കിംഗ് സൈറ്റുകളിലൂടെയുള്ള പ്രചരണങ്ങളും പ്രതിഷേധങ്ങളും പെട്ടെന്ന് പടര്‍ന്നു. പ്രമുഖനഗരങ്ങളിലെല്ലാം തന്നെ അഴിമതിക്കെതിരായി ശബ്ദമുയര്‍ത്തുന്ന ചെറുസംഘങ്ങ‌ള്‍ രംഗത്ത് വന്നു. സ്ഥിരമായി അഴിമതിക്കെതിരെ ശബ്ദിക്കുന്നഒരു കൂട്ടം ആളുകളെക്കൂടാതെ, ഒരു പറ്റം പുതിയ ആളുകളെ രംഗത്തിറക്കാന്‍ ഹസാരെ സമരത്തിന് കഴിഞ്ഞുവെന്നതാണ് ഇതില്‍ കാണേണ്ടുന്ന പ്രത്യേകത. ഹസാരെയുടെ സമരത്തിന് പിന്നില്‍ ഏതെല്ലാം ശക്തിക‌ള്‍ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും, രാജ്യത്ത് അഴിമതിക്കഥക‌ള്‍ മാത്രം പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തില്‍ അദ്ദേഹം മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്ന നിര്‍ദ്ദേശങ്ങ‌ള്‍ പരിഗണിക്കാതിരിക്കാ‌ന്‍ കഴിയില്ല. പ്രത്യേകിച്ച് ടു-ജി സ്പെക്ട്രം, കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ്, ആദര്‍ശ് ഫ്ലാറ്റ് തുടങ്ങി വലിയ തുകയുടെ അഴിമതിക്കഥക‌ള്‍ കേട്ട് സ്തബ്ധരായിപ്പോയ ഇന്ത്യന്‍ ജനതയുടെ മുന്നില്‍ ഹസാരെയും കൂട്ടരും വച്ച നിര്‍ദ്ദേശങ്ങ‌ള്‍ പ്രത്യാശയുടേതായിരുന്നു.

രാജ്യം സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്‍റെ അറുപത്തിയഞ്ചാം വാര്‍ഷികം ആഘോഷിക്കുന്ന വേളയി‌ല്‍, ഏറ്റവുമധികം ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതും ഈ വിഷയം തന്നെ. മുന്‍ സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജി സന്തോഷ് ഹെഗ്ഡെ, സുപ്രീം കോടതി സീനിയ‌ര്‍ അഭിഭാഷകനായ പ്രശാന്ത് ഭൂഷണ്‍, പൊതുപ്രവര്‍ത്തകനായ അരവിന്ദ് കേജരിവാ‌ള്‍ എന്നിവ‌ര്‍ ചേര്‍ന്ന് തയ്യാറാക്കിയ ജ‌ന്‍-ലോക്പാ‌ല്‍ ബില്ലാണ് അണ്ണാ ഹസാരെയും സംഘവും മുന്നോട്ട് വയ്ക്കുന്നത്. സ്വാഭാവികമായും സര്‍ക്കാ‌ര്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന ലോക്പാ‌ല്‍ ബില്ലുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോ‌ള്‍ വ്യത്യസ്തമായ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങ‌ള്‍ ഉണ്ട് താനും. ഇതില്‍ പ്രധാനമായത്, പ്രധാനമന്ത്രിയെയും സുപ്രീം കോടതി ജഡ്ജിമാരെയും ലോക്പാലിന്‍റെ പരിധിയി‌ല്‍ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുക എന്ന സര്‍ക്കാരിന്‍റെ വ്യവസ്ഥയാണ്. ഇതില്‍ തട്ടിയാണ് ഹസാരെയുടെ ആദ്യത്തെ സമരത്തിന്‍റെ ഫലമായി രൂപീകരിച്ച സംയുക്തസമിതിയുടെ ചര്‍ച്ചക‌ള്‍ വഴിമുട്ടിയതും, ഹസാരെയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പൊതുസമൂഹപ്രതിനിധികള്‍, തുടര്‍ന്നുള്ള യോഗങ്ങളി‌ല്‍ പങ്കെടുക്കാനുള്ള താത്പര്യമില്ലായ്മ അറിയിച്ചുകൊണ്ട് സമിതി അദ്ധ്യക്ഷനായ പ്രണാബ് മുഖര്‍ജിക്ക് കത്തെഴുതിയതും. ഒരല്പംകൂടി കടന്ന് ഹസാരെയും കൂട്ടരും തുടര്‍ന്നുള്ള ചര്‍ച്ചകളി‌ല്‍ പങ്കെടുക്കണമെങ്കി‌ല്‍ യോഗനടപടിക‌ള്‍ തത്സമയം ടെലിവിഷനിലൂടെ സംപ്രേഷണം ചെയ്യണമെന്നുകൂടി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഇത്തരം നിലപാടുകള്‍ ഹസാരെയുടെ സമരത്തിന് നല്‍കുന്ന സുതാര്യത ചെറുതല്ല. അതുകൊണ്ട്തന്നെയാവണം ഈ സമരം ജനശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിച്ചതും. രാംലീലാ മൈതാനിയില്‍ ജൂ‌ണ്‍ മാസം ബാബാ രാംദേവും കൂട്ടരും നടത്തിയ സമരനാടകങ്ങള്‍ യഥാര്‍ത്ഥത്തി‌ല്‍ ശരിയായ പ്രശ്നത്തില്‍ നിന്നും ജനശ്രദ്ധയകറ്റുകയും ചെയ്തു.

ആഗസ്ത് 16 ന്, രാവിലെ 7. 30 ന് അണ്ണാ ഹസാരെ അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോള്‍ സര്‍ക്കാരിന്‍റെ നിലപാടിനെ കൂടുത‌ല്‍ സംശയത്തോടെയാണ് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഇന്ത്യക്കാര്‍ കാണുന്നത്. ഹസാരെയും കൂട്ടരും നടത്തുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ച സമാധാനപരമായ സമരങ്ങളെ നിര്‍ബന്ധമായി തടയുക, അതിന് വ്യവസ്ഥക‌ള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുക, നിരാഹാരസമരത്തിന് മുന്‍പ് തന്നെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് നീക്കുക തുടങ്ങിയ സര്‍ക്കാ‌ര്‍ നീക്കങ്ങ‌ള്‍, ജനാധിപത്യത്തി‌ല്‍ അടിയുറച്ച് വിശ്വസിക്കുന്ന രാഷ്ട്രത്തിന് അഭികാമ്യമല്ല. നിയമനിര്‍മ്മാണത്തിനുള്ള അധികാരം പാര്‍ലമെന്‍റിനും, അതുവഴി രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്കുമാണ് എന്നാണ് പ്രധാനമന്ത്രി തന്‍റെ സ്വാതന്ത്ര്യദിന പ്രസംഗത്തില്‍ പറഞ്ഞത്. പൊതുജനങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി, അവര്‍കൂടി നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥക‌ള്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയാണ് ജനപ്രതിനിധിക‌ള്‍ നിയമനിര്‍മ്മാണം നടത്തേണ്ടുന്നത്. ഈ നിയമങ്ങള്‍ പൊതുസമൂഹത്തിന് വേണ്ടിയാണെന്നും, ഹസാരെയുള്‍പ്പെട്ട ചില‌ര്‍ (അവര്‍ പൊതുസമൂഹത്തിന്‍റെ പ്രതിനിധികളാണ് എന്ന് സര്‍ക്കാ‌ര്‍ തന്നെ അംഗീകരിച്ചാണ് നിയമ നിര്‍മ്മാണ സമിതിയില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയത്)നിയമ നിര്‍മ്മാണത്തിനുള്ള വ്യവസ്ഥകള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു എന്ന കാരണംകൊണ്ട് ഇത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ല എന്നും പറയുന്നത് കേവലം പിടിവാശി മാത്രമാണ്, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സാങ്കേതികത്വം മാത്രമാണ്. പാര്‍ലമെന്‍റിന്‍റെ പരമാധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതല്ല ഹസാരെയുടെ സമരം. നിര്‍ദ്ദേശങ്ങ‌ള്‍ വയ്ക്കാനും, ചര്‍ച്ച ചെയ്യാനും അതുപോലെതന്നെ പ്രതിഷേധിക്കുവാനുമുള്ള പൗരന്‍റെ അവകാശത്തിന് കൂച്ചുവിലങ്ങിടുന്ന നീക്കങ്ങള്‍ ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങ‌ള്‍ ഉണ്ടാക്കും.

ഗാന്ധിയന്‍ സമര മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലൂടെ ഇന്ത്യ നേടിയ സ്വാതന്ത്ര്യം ചരിത്രത്തിന്‍റെ ഏടുകളില്‍ സുവര്‍ണ്ണ ലിപികളിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്. മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ ആശയസംഹിതകളി‌ല്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്പാര്‍ട്ടിയുടെ നേതൃത്വമാണ് ഗാന്ധിയ‌ന്‍ സമര ശൈലി പിന്‍തുടര്‍ന്ന ഹസാരെയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് നീക്കിയതെന്ന വിരോധാഭാസത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കുന്നു ഇന്ത്യന്‍ ജനതക്ക്.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 8, ആഗസ്ത് 2011)

മീനച്ചില്‍ പദ്ധതിക്ക് വേണ്ടി മൂവാറ്റുപുഴയാറിനെ കൊല്ലേണ്ട

മൂവാറ്റുപുഴയാറിലെ ജലം ഉപയോഗിച്ച്, അശാസ്ത്രീയമായ ഒരു പദ്ധതി നടപ്പാക്കുന്നതിനായി ബഡ്ജറ്റില്‍ തുക ഉള്‍ക്കൊള്ളിച്ചതു വഴി, മൂവാറ്റുപുഴയാറിന്‍റെ തീരത്ത് ജീവിക്കുന്ന ജനസമൂഹമുള്‍പ്പടെ, ഒരു വലിയ ജനത ആശങ്കയിലായിരിക്കുകയാണ്. ജനപ്രതിനിധികളും പൊതുജനങ്ങളും ഈ പദ്ധതിയുടെ ദോഷവശങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലരാണ്. മുന്‍പ്, വിദഗ്ധസമിതി പഠിച്ച്, പ്രായോഗീകമല്ലെന്ന് വിധിയെഴുതിയ പദ്ധതി വീണ്ടും നടപ്പാക്കുവാന്‍ തുനിയുന്നതിന് പിന്നിലുള്ള വികാരമെന്തായിരിക്കണം? നിലവിലുള്ള പദ്ധതികള്‍ക്ക് പുറമെ, ചേര്‍ത്തല-വൈക്കം താലൂക്കുകള്‍, കൊച്ചി കോര്‍പ്പറേഷന്‍ തുടങ്ങി നിരവധി സ്ഥലങ്ങളില്‍ താമസിക്കുന്നയാളുകള്‍ക്ക് ജീവജലം എത്തിക്കാനുള്ള പദ്ധതികള്‍ പൂര്‍ത്തിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മൂവാറ്റുപുഴയാറില്‍ അധികജലം ഇല്ല എന്നത് വസ്തുതയാണ്.

ഒരു പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ദോഷകരമാകുന്ന പദ്ധതി കൊണ്ട്, മറ്റൊരു പ്രദേശത്തെ ജനങ്ങളെ സഹായിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതിനെ, കേവലം സ്വാര്‍ത്ഥതയെന്ന വാക്ക് കൊണ്ടുമാത്രമേ വിശേഷിപ്പിക്കാനാകൂ. ഇതിനെതിരെ ശബ്ദമുയര്‍ത്തുന്ന ജനസമൂഹത്തിനൊപ്പമായിരിക്കണം ഏതൊരു സാംസ്ക്കാരികപ്രവര്‍ത്തകനും നിലകൊള്ളേണ്ടത്. ഈ വിഷയത്തിലുള്ള പ്രത്യേക പതിപ്പായിട്ടാണ് ജൂലൈ ലക്കം പുറത്തിറങ്ങുന്നത്. ഈ വിഷയത്തില്‍ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളെല്ലാം ഉള്‍ക്കൊള്ളിക്കുവാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. പൊതുജനങ്ങളും, വിശിഷ്യാ മേളയുടെ അംഗങ്ങള്‍ ഈ വിഷയത്തില്‍ ബോധവാന്മാരാവുകയും പ്രതികരിക്കുകയും വേണം. പ്രതികരിക്കാതിരിക്കുന്നത് ഒരുപക്ഷേ, ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിയേക്കും.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 7, ജൂ‌ലൈ 2011)

പുനര്‍നിര്‍ണ്ണയിക്കപ്പെടുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങ‌ള്‍

മുന്‍പൊരിക്ക‌ല്‍ എഡിറ്റോറിയലി‌ല്‍ ഞാ‌ന്‍ എഴുതിയതു പോലെ, ഒരു സംഘടന രൂപീകൃതമാകുമ്പോള്‍ ഉള്ള ലക്ഷ്യങ്ങ‌ള്‍ കാലാനുസൃതമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും, മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിലത് നിര്‍ജ്ജീവമാകും. ഒത്തുചേര്‍ന്നുള്ള ഏതൊരു പ്രവര്‍ത്തനത്തിനും, അത് ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്ന ആശയങ്ങ‌ള്‍ നേടിക്കഴിഞ്ഞാ‌ല്‍, അതിന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്‍റെ ഗ്രാഫ് താഴേക്ക് ചരിഞ്ഞു തുടങ്ങും. മേളയുടെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി മേല്‍പ്പറഞ്ഞത് ചേര്‍ത്തുവായിച്ചാല്‍, മേള അതിന്‍റെ ലക്ഷ്യം കാലാനുസൃതമായി പുനര്‍നിര്‍ണ്ണയിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാകും.

മൂവാറ്റുപുഴയില്‍, സമൂഹത്തിന്‍റെ വിവിധ ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കായി വേണ്ടിവരുന്ന ഒത്തുചേരലുകള്‍ക്ക് ഒരു ഇടമില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്, ഓഡിറ്റോറിയമെന്ന ആശയം സാധൂകരിക്കുകയും, അത് വാടകക്ക് കൊടുത്ത് കിട്ടുന്ന വരുമാനത്തിലൂടെ, കലാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഇതര ചാരിറ്റി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും നടത്തിവരികയും ചെയ്ത ചരിത്രമാണ് നമുക്കുള്ളത്. പലരും സ്വകാര്യമായ സദസ്സുകളിലെങ്കിലും പറയാറുള്ള ഒരു ആക്ഷേപം, മേളക്ക് ഇന്നും ഓഡിറ്റോറിയത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള വികസന ലക്ഷ്യത്തില്‍ നിന്നും മാറി ചിന്തിക്കാ‌ന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നാണ്. പക്ഷേ, മാറി വരുന്ന സാഹചര്യങ്ങളി‌ല്‍ ഏതൊരു കലാസ്വാദനത്തിനും, കലാപ്രോത്സാഹനത്തിനും പണം ഒരു ഘടകമാണ് എന്നിരിക്കെ, നമ്മുടെ വരുമാന സ്രോതസ്സിന്‍റെ കാലാനുസൃതമായ നവീകരണം ഇത്തരം കലാ-സാംസ്ക്കാരിക-ധര്‍മ്മ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് തീര്‍ത്തും ആവശ്യമാണ് എന്ന വസ്തുത ഇക്കൂട്ടര്‍ മറക്കുന്നു.

നമ്മുടെ നവീകരിച്ച എ. സി. ഓഡിറ്റോറിയത്തിന്‍റെ ഔപചാരികമായ ഉത്ഘാടനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഇറങ്ങുന്ന പ്രത്യേക പതിപ്പായാണ് ഇക്കുറി വോയ്സ് ഓഫ് മേള വായനക്കാരുടെ പക്കലെത്തുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് മേളയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ ഇന്നും കലാപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് അനുകൂലമായവ തന്നെയാണ് എന്ന് സമര്‍ത്ഥിക്കുന്ന ഏതാനും വരിക‌ള്‍ ഇവിടെ കുറിച്ചതും.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 6, ജൂണ്‍ 2011)

വായനാസമ്പുഷ്ടമായ ഒരു പ്രവര്‍ത്തനവര്‍ഷം ആശംസിക്കുന്നു

ഒരു പ്രവര്‍ത്തന വര്‍ഷം കൂടി മേള പിന്നിടുകയാണ്. വോയ്സ് ഓഫ് മേളയെന്ന പ്രസിദ്ധീകരണം മേളയുടെ മുഖപത്രമാണ്. കാലാകാലങ്ങളില്‍ വന്ന മാറ്റങ്ങളെ - അത് ഉള്ളടക്കത്തിലായാലും പുറം മോടിയിലായാലും - ഉള്‍ക്കൊണ്ട് സ്വാഗതം ചെയ്തിട്ടുണ്ട് നമ്മുടെ അംഗങ്ങള്‍. ഏതാനും പതിവ് പംക്തികള്‍ - ബ്ലോഗുലകം (മലയാളം ബ്ലോഗുകളെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നതിന്), ടാക്കീസ് (സിനിമാ സംബന്ധിയായ പരമ്പര), പുസ്തകപരിചയം (പുസ്തകങ്ങളുടെ വായനാനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കുവക്കുന്നവ) - പ്രസിദ്ധീകരിക്കാ‌ന്‍ കഴിഞ്ഞതി‌ല്‍ സന്തോഷമുണ്ട്. ഇതിനെല്ലാം സ്ഥിരം വായനക്കാര്‍ ഉണ്ടെന്നും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മൂവാറ്റുപുഴക്കാരനായ സംസ്കൃതപണ്ഠിതന്‍ ഡി. ശ്രീമാന്‍ നമ്പൂതിരിയെ ആദരിക്കുന്ന വേളയി‌ല്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പേരി‌ല്‍ പ്രത്യേക പതിപ്പ് ഇറക്കാ‌ന്‍ കഴിഞ്ഞതിലും ചാരിതാര്‍ത്ഥ്യമുണ്ട്. അംഗങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള വാര്‍ത്തകളും ചിത്രങ്ങളും പരമാവധി ഉള്‍പ്പെടുത്താനും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാങ്കേതിക തകരാറുകള്‍ മൂലം ചില ലക്കങ്ങളില്‍ കടന്നുകൂടിയിട്ടുള്ള അക്ഷരപ്പിശകുക‌ള്‍ എഡിറ്റോറിയ‌ല്‍ ബോര്‍ഡിന്‍റെ ശ്രദ്ധയി‌ല്‍പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആവര്‍ത്തിക്കാതിരിക്കാ‌ന്‍ പരമാവധി ശ്രദ്ധയുമുണ്ടായി.

വായനാസമ്പുഷ്ടമായ ഒരു പ്രവര്‍ത്തനവര്‍ഷം ആശംസിച്ചുകൊണ്ട് സഹകരണം നല്‍കിയ എല്ലാവര്‍ക്കും എഡിറ്റോറിയ‌ല്‍ ബോര്‍ഡിന്‍റെ നന്ദി അറിയിക്കട്ടെ.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 5, മെയ് 2011)

നവമാധ്യമങ്ങള്‍ ഉറക്കം കെടുത്തുന്നതാരുടെ

“2-ജി സ്പെക്ട്രം, ആദര്‍ശ് ഹൗസിംഗ് സൊസൈറ്റി, കോമണ്‍വെല്‍ത്ത് ഗെയിംസ്, ക്രിക്കറ്റ് വിവാദം തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ അഴിമതിക്കഥകള്‍ ഇപ്പോ‌ള്‍ പുറത്തു വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ ഇതി‌ല്‍ കുറ്റവാളികളാരും ജയിലി‌ല്‍ പോകുന്നില്ല. അത്തരക്കാരെ ജയിലില്‍ അയക്കാനും തൂക്കിക്കൊല്ലാനുമുള്ളതാണ് ലോക്പാല്‍ നിയമം. ഗാന്ധിയനായ ഞാ‌ന്‍ എന്തിനാണ് തൂക്കിക്കൊല്ലുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇത്ര കടുത്ത വാക്കുകളില്‍ സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടാവും. രാജ്യത്തിന്‍റെ അവസ്ഥ അങ്ങിനെയാണ്. നമ്മള്‍ ഗാന്ധിയെ മാത്രം പിന്‍തുടര്‍ന്നാ‌ല്‍ മതിയാകുന്നില്ല. ഛത്രപതി ശിവജിയെയും ഉള്ളില്‍ ധ്യാനിച്ചുമാത്രമേ ഇവരോട് സംസാരിക്കാനാവൂ” - അണ്ണാ ഹസാരെ.

2010 ഏപ്രല്‍ 5, ബുധനാഴ്ച ന്യൂഡല്‍ഹിയിലെ ജന്ദ‌ര്‍ മന്ത‌ര്‍ ഉണര്‍ന്നെഴുന്നേറ്റത് അത്ര പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു വാര്‍ത്ത ശ്രവിച്ചുകൊണ്ടാണ്; ലക്ഷ്യം നേടിയില്ലെങ്കില്‍ മരിക്കുക എന്ന പ്രഖ്യാപനവുമായി ഗാന്ധിയനും സാമൂഹ്യപ്രവര്‍ത്തകനുമായ അണ്ണാ ഹസാരെ (72) സത്യാഗ്രഹസമരം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു... രാഷ്ട്രപിതാവിന്‍റെ, എന്നോ കേട്ട് മറന്ന സമരമുറ വീണ്ടും പൊടിതട്ടിയെടുത്ത് സമരത്തിനിറങ്ങിയ ആള്‍ പതിവ് രാഷ്ട്രീയക്കാരുടെ സത്യാഗ്രഹനാടകത്തിനപ്പുറം ഒരു ലക്ഷ്യവുമായാണ് ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് രാജ്യമൊട്ടുക്കുള്ള ജനങ്ങള്‍ വളരെ വേഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ഹസാരെ നയിക്കുന്ന സത്യാഗ്രഹസമരം മൂന്ന് നാ‌ള്‍ പിന്നിട്ടപ്പോ‌ള്‍ മുദ്രാവാക്യങ്ങളുമായി വിവിധ ദേശക്കാ‌ര്‍ ഇന്ത്യാഗേറ്റിലേക്ക് ഒഴുകി. ഹസാരെയുടെ വാക്കിന്‍റെ ഊര്‍ജ്ജവുമായി ആയിരങ്ങ‌ള്‍ ഇന്ത്യാ ഗേറ്റി‌ല്‍ മെഴുകുതിരി ജ്വാല തെളിയിച്ചു. അധ്യാപകരും വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും സര്‍ക്കാ‌ര്‍ ഗുമസ്തരും വീട്ടമ്മമാരും കൃഷിക്കാരും യുവാക്കളും തുടങ്ങി, സിനിമാ താരങ്ങളും സാംസ്ക്കാരിക നായക‌ര്‍ വരെ ഹസാരെക്ക് പിന്തുണയുമായി സമരപ്പന്തലിലെത്തി. 300ഓളം പേര്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സമരത്തോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് നിരാഹാരമനുഷ്ഠിച്ചു. ജാതി-മത-വര്‍ഗ-വര്‍ണ്ണ ചിന്തയില്ലാതെ, ഒരു പൊതുകാര്യത്തിനായി ഇന്ത്യ ഒട്ടുക്കുള്ള ജനങ്ങ‌ള്‍ വളരെ വേഗം ഒത്തുചേര്‍ന്നത് മഹത്തായ ഒന്നായി തന്നെ വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങള്‍ തരക്കേടില്ലാത്ത കവറേജ് അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ സമരത്തിന് നല്‍കിയിരുന്നുവെങ്കിലും, രാജ്യമൊട്ടാകെയുള്ള ജനങ്ങളെ ഈയൊരു വിഷയത്തിനുപിന്നില്‍ അണിചേര്‍ക്കാ‌ന്‍ മാത്രം അത് പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. പിന്നെയെന്താണ് ഇതിനുപിന്നില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച ചാലക ശക്തി? (ലോക്പാല്‍ ബി‌ല്‍ ഉട‌ന്‍ നടപ്പാക്കാമെന്ന കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാരിന്‍റെ രേഖാമൂലമുള്ള ഉറപ്പിന്മേ‌ല്‍ ഏപ്രില്‍ 9 ന്, 98 മണിക്കൂര്‍ നീണ്ടുനിന്ന സമരം ഹസാരെ അവസാനിപ്പിച്ചു)

ടുണീഷ്യയിലും ഈജിപ്തിലും ഭരണമാറ്റത്തിനിടയാക്കിയ, മറ്റുചില മധ്യേഷ്യ‌ന്‍ രാജ്യങ്ങളി‌ല്‍ നേതൃമാറ്റത്തനോ ഭരണ വ്യവസ്ഥാ മാറ്റത്തനോ ഇടയാക്കാവുന്ന തരത്തില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ച, അഥവാ പ്രവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നവ മാധ്യമങ്ങളായ ഫെയ്സ്ബുക്ക്, ട്വിറ്റര്‍ പോലെയുള്ള സോഷ്യല്‍ നെറ്റ്വര്‍ക്കിംഗ് സൈറ്റുകള്‍, ഇ-മെയില്‍, മൊബൈല്‍ ഫോ‌ണ്‍ എന്നിവയാണ് അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ പിറകി‌ല്‍ ജനങ്ങളെ അതിവേഗം അണിചേര്‍ത്ത യഥാര്‍ത്ഥ ചാലകശക്തിയെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. സ്വയം സംഘാടന പ്രക്രിയയില്‍ നവമാധ്യമങ്ങ‌ള്‍ വഹിക്കുന്ന പങ്ക് ഇന്നൊരു രഹസ്യമല്ല.

ലോകചരിത്രത്തില്‍ തന്നെ ശ്രദ്ധേയമായ മാറ്റങ്ങ‌ള്‍ സംഭവിപ്പിക്കാ‌ന്‍ ഇത്തരം മാധ്യമങ്ങ‌ള്‍ക്ക് കഴിയും. അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ പിന്നി‌ല്‍ അണിനിരന്ന രാഷ്ട്രീയ നിറമില്ലാത്ത ജനതയെ ഒരുമിപ്പിച്ച് നിറുത്തിയ ഘടകങ്ങളേയും, ചില ആഫ്രിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും മധ്യേഷ്യ‌ന്‍ രാജ്യങ്ങളിലും നടന്നതും, നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ സംഭവങ്ങളെ മുന്‍നിറുത്തി, നവ മാധ്യമങ്ങളുടെ ഇത്തരം സാമൂഹ്യ ഇടപെടലുക‌ള്‍ പഠനത്തിന് വിധേയമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.

നേതാക്കന്മാരില്ലാത്ത, പാര്‍ട്ടിയില്ലാത്ത, ഹിഡന്‍ അജന്‍ഡയില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടായ്മ സൃഷ്ടിക്കാ‌ന്‍ നവ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയുന്നുവെങ്കി‌ല്‍ അതിന്‍റെ ശരിയായ ഗുണഭോക്താക്കളാകുവാന്‍ നാം ശ്രമിക്കേണ്ടതല്ലേ? യുവതലമുറ അരാഷ്ട്രീയവത്ക്കരിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് മുറവിളി കൂട്ടുന്ന (അ)രാഷ്ട്രീയ വാദികളുടെ വാദമുനയൊടിക്കുന്ന തരത്തിലാണ് ടുണീഷ്യയിലും ഈജിപ്തിലും, ഇങ്ങ് ഇന്ത്യയിലുമുള്ള കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക്. വിദ്യാസമ്പന്നരും ഉയര്‍ന്നതലത്തി‌ല്‍ ചിന്തിക്കുന്നതുമായ യുവതലമുറയുടെ വലിയൊരു ശതമാനത്തെ ഈ മുന്നേറ്റങ്ങളിലെല്ലാം കണ്ടു. അണ്ണാ ഹസാരെയുടെ സമരത്തോട് ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിച്ച് എത്തിയവരിലും നല്ലൊരു ശതമാനം യുവാക്കളായിരുന്നു. നവ മാധ്യമങ്ങള്‍ യുവതലമുറയെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നിടത്ത് നിന്ന് യുവതലമുറ നടത്തുന്ന ശരിയായദിശയിലുള്ള ഈ മുന്നേറ്റം ഭരണരംഗത്ത് അഴിമതിയില്‍ മുങ്ങിക്കുളിച്ച് സ്വസ്ഥമായി പാര്‍ക്കാം എന്ന് കരുതുന്ന ഏതൊരു രാഷ്ട്രീയക്കാരന്‍റെയും കണ്ണിലെ കരടായി തന്നെ തീരും.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 4, ഏപ്രി‌‌‌ല്‍‍ 2011)

ശനിയാഴ്‌ച, ഡിസംബർ 17, 2011

വേറിട്ട രംഗഭാഷ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന അഭിനയ

ആധുനീക തിയറ്റര്‍ സങ്കല്പങ്ങ‌ള്‍ നമ്മുടെ നാട്ടിലെത്തുന്നതിന് ഒരുപക്ഷേ, ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യ സാഹചര്യങ്ങള്‍ കൂടി കാരണമായിട്ടുണ്ട്. പടിഞ്ഞാറന്‍ നാടക സങ്കല്‍പ്പങ്ങളും ഗ്രീക്ക് നാടകങ്ങളും ഇബ്സ‌ണ്‍, ഷേക്സ്പിയര്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ നാടകങ്ങളും നമ്മുടെ തിയറ്റര്‍ ശൈലിയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. സംസ്കൃത സാഹിത്യ ശാഖയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നമുക്ക് സ്വന്തമായ ഒരു തിയറ്റര്‍ ശൈലി പണ്ടുമുതല്‍ക്കുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് വിസ്മരിച്ചുകൂടാ. ഭാസന്‍, അശ്വഘോഷന്‍, കാളിദാസന്‍ മുതലായവ‌ര്‍ രചിച്ച നാടകങ്ങ‌ള്‍ ഇന്നും രംഗത്ത് അവതരിപ്പിച്ച് വരുന്നത് ശ്രദ്ധിക്കുക.

ആത്മാവിഷ്ക്കാരത്തിന് തിയറ്റര്‍ ശാഖനല്‍കുന്ന അനന്തസാധ്യതക‌ള്‍ വിനിയോഗിക്കുന്നതിന് ഒരു കുടക്കീഴില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ, ഒരുകൂട്ടം നാടക പ്രവര്‍ത്തക‌ര്‍ 1992 ല്‍ ആരംഭിച്ച അഭിനയ എന്ന തിയറ്റ‌ര്‍ ഗ്രാമം ഈ രംഗത്ത് ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനകളാണ് നല്‍കിവരുന്നത്. സമകാലിക വിഷയങ്ങള്‍ നവീന രംഗഭാഷയിലൂടെ വേദിയിലെത്തിക്കുന്ന ഈ കലാകാരന്മാര്‍ ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ മികച്ച നാടകപ്രവര്‍ത്തകരില്‍പ്പെടും. ഏതാണ്ട് നൂറോളം നാടകങ്ങള്‍ ഇതിനോടകം അവതരിപ്പിച്ച് കഴിഞ്ഞ അഭിനയ ഏഷ്യ, യൂറോപ്പ്, യു. കെ., ലാറ്റിനമേരിക്കന്‍ രാജ്യങ്ങള്‍ എന്നിവിടങ്ങളിലും നാടകങ്ങളവതരിപ്പിച്ചട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ നാടകോത്സവങ്ങളി‌ല്‍ പങ്കെടുത്തുവരുന്നവരാണ് ഈ കലാകാരന്മാ‌ര്‍. നടനും സംവിധായകനുമായ ഡി. രഘൂത്തമന്‍, സംവിധായകനും നടനും നാടകപരിശീലകനുമായ എം. ജി. ജ്യോതിഷ് എന്നിവരാണ് തിരുവനന്തപുരത്ത് പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഈ നാടകക്കൂട്ടത്തിന്‍റെ തലപ്പത്ത്. ഏതാനും സഞ്ചരിക്കുന്ന നാടകോത്സവങ്ങ‌ള്‍ ഇതിനോടകം അഭിനയ സംഘടിപ്പിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഇത്തരത്തിലൊന്ന് നമ്മുടെ മേളയിലും മെയ് 16, 17, 18 തിയതികളില്‍ അരങ്ങേറും. മൂന്ന് ദിനങ്ങളിലായി മൂന്ന് നാടകങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നാല്പതോളം കലാകാരന്മാര്‍ ചേര്‍ന്നൊരുക്കുന്ന ഈ നാടകാനുഭവം ആസ്വദിക്കുവാ‌ന്‍ ലഭിക്കുന്ന അവസരം വിനിയോഗിക്കുക. ഒപ്പം കുട്ടികള്‍ക്കായി ഒരു നാടകക്കളരിയും സംഘടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അഭിനയയുടെ കലാകാരന്മാ‌ര്‍ നേതൃത്വം നല്‍കുന്ന നാടകക്കളരിയില്‍ പങ്കെടുക്കുന്നത് ഈ രംഗത്ത് താത്പര്യമുള്ള കുട്ടികള്‍ക്ക് പ്രയോജനകരമാകും.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 3, മാര്‍ച്ച് 2011)

തൃക്കാമ്പുറം - സഞ്ചരിക്കുന്ന വാദ്യകലാ എന്‍സൈക്ലോപീഡിയ

കേരളീയ സാംസ്ക്കാരിക പൈതൃകത്തിന്‍റെ പെരുമ പേറുന്ന ക്ഷേത്രകലാരൂപങ്ങളുടെ ഭൂമികയാണ് എറണാകുളം ജില്ലയിലെ രാമമംഗലം എന്ന ഗ്രാമം. ഷട്കാല ഗോവിന്ദ മാരാര്‍ മുത‌ല്‍ തൃക്കാമ്പുറം കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി മാരാ‌ര്‍ വരെ ഈ ഗ്രാമത്തിന്‍റെ സന്തതികളാണ്. 1111 മേടം 15 ന് കിഴിതിരിതുരുത്തി ഇല്ലത്ത് രാമ‌ന്‍ നമ്പൂതിരിയുടെയും തൃക്കാമ്പുറം മാരാത്ത് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയുടെയും മകനായി പുണര്‍തം നക്ഷത്രത്തി‌ല്‍ കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി മാരാ‌ര്‍ ജനിച്ചു. രാമമംഗലത്തെ മാരാത്ത് ഗൃഹങ്ങളില്‍ ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് പഞ്ചവാദ്യം, സോപാന സംഗീതം, പരിഷവാദ്യം, മേളം, കളമെഴുത്തും പാട്ടും എന്നിങ്ങനെ ഏതെങ്കിലുമൊന്നി‌ല്‍ ശിക്ഷണം നേടാതെ തരമില്ല. കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി മാരാരും പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല. പൊരുന്നില ഗോവിന്ദമാരാരുടെയും, പിന്നീട് വടക്കേടത്ത് അപ്പുമാരാരുടെയും ശിക്ഷണത്തില്‍ ഗുരുകുല സമ്പ്രദായത്തി‌ല്‍ വാദ്യകലാഭ്യസനം ആരംഭിച്ച മാരാര്‍ ഒന്‍പതാം വയസ്സി‌ല്‍ സോപാന സംഗീതത്തിലും പതിമ്മൂന്നാം വയസ്സി‌ല്‍ പഞ്ചവാദ്യത്തിലും പതിന്നാലാം വയസ്സില്‍ തായമ്പകയിലും രാമമംഗലം പെരുംതൃക്കോവിലപ്പന്‍റെ സമക്ഷത്ത് അരങ്ങേറ്റം നടത്തി. തലമുറകള്‍ കൈമാറി വന്ന പ്രൗഢമായ വാദ്യകലാ പാരമ്പര്യം അങ്ങിനെതന്നെ തുടര്‍ന്നതോടൊപ്പം പത്താം ക്ലാസ്സ് പഠനവും പൂര്‍ത്തിയാക്കി, ഒന്നാം ക്ലാസ്സോടെ വിജയിച്ച ചരിത്രമാണ് കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി മാരാരുടേത്. ഇദ്ദേഹം മുപ്പതിലേറെ വര്‍ഷം രാമമംഗലം സ്ക്കൂളി‌ല്‍ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാലക്കുഴ കണ്ണങ്കുഴ മാരാത്ത് ലക്ഷ്മിക്കുട്ടിയമ്മയാണ് ഈ ബഹുമുഖപ്രതിഭയുടെ സഹധര്‍മ്മിണി. ജയലക്ഷ്മി, ജയശ്രീ, ഇടയ്ക്കാ വാദകനായ ജയദേവന്‍ എന്നിവര്‍ മക്കളും.

പഞ്ചവാദ്യത്തിലെ എക്കാലത്തേയും പ്രഗത്ഭമതികളായ അന്നമന്നട, കുഴൂര്‍ ത്രയങ്ങളോടൊപ്പം കൃഷ്ണന്‍കുട്ടി മാരാരും തിമിലയി‌ല്‍ താളമിട്ട് തുടങ്ങിയ കാലമായിരുന്നു പിന്നീട്. ഈ അനുഭവസമ്പത്ത് പകര്‍ന്ന കരുത്തും ആത്മവിശ്വാസവും തിമിലയി‌ല്‍ ലയസുന്ദരങ്ങളായ താളപ്പെരുക്കങ്ങള്‍ തീര്‍ക്കുന്നതി‌ല്‍ ഇദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു. പതി-ഇട-ത്രിപുട കാലങ്ങളി‌ല്‍ തൃക്കാമ്പുറം തീര്‍ക്കുന്ന വിസ്മയങ്ങള്‍ക്ക് മറ്റ് കാരണങ്ങള്‍ തേടേണ്ടതില്ല.

കര്‍ണ്ണാടക സംഗീതത്തിന്‍റെ സ്വാധീനമില്ലാതെ കേരളത്തിന്‍റെ തനത് സംഗീതമെന്നറിയപ്പെടുന്ന സോപാന സംഗീതത്തില്‍ തൃക്കാമ്പുറം നല്‍കുന്ന ആസ്വാദ്യത അത്യപൂര്‍വ്വമാണ്. സോപാന സംഗീതശൈലിക്ക് മാത്രം സ്വന്തമായ രാഗങ്ങളും താള പദ്ധതികളും വിശദമാക്കുന്നതില്‍ തൃക്കാമ്പുറത്തിന്‍റെ വൈദഗ്ധ്യം, ഒരിക്കലെങ്കിലും അതാസ്വദിച്ചവര്‍ക്ക് മാത്രമേ അറിയാന്‍ കഴിയൂ. ത്യാണികളും രാഗങ്ങളും തന്‍റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ ഇടയ്ക്ക കൊട്ടി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോ‌ള്‍ മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനോടും, അതുവഴി ഈശ്വരനോടും അടുപ്പിക്കുന്ന ദൈവീകമായ കര്‍മ്മത്തിന് കാരണഭൂതനാവുകയാണ് ഈ നാദോപാസകന്‍. സോപാന സംഗീതശൈലിയി‌ല്‍ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ രാമമംഗലം ബാണിയുടെ പ്രയോക്താവായ തൃക്കാമ്പുറം, കേരളം മുഴുവന്‍ ഇത് പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യ പങ്ക് വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. പാലക്കാട് ചെമ്പൈ ക്ഷേത്രത്തില്‍ തന്‍റെ സോപാനസംഗീതം ആസ്വദിച്ച് അങ്ങ് ദൂരെ നിന്നിരുന്ന ചെമ്പൈസ്വാമി, തന്‍റെ പക്കല്‍ വന്ന് പട്ട് സമ്മാനിച്ചത് ഇന്നലെയെന്നപോലെ ഓര്‍ക്കുന്നു തൃക്കാമ്പുറം.

അനുഷ്ഠാനകലകളില്‍ പ്രമുഖസ്ഥാനമുള്ള കളമെഴുത്തും പാട്ടും തനത് ശൈലിയി‌ല്‍ പിന്‍തുടരുന്ന തൃക്കാമ്പുറം, ഭദ്രകാളീ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വലിയമ്പലത്തില്‍ പഞ്ചവര്‍ണ്ണപ്പൊടിക‌ള്‍ കൊണ്ട് ദേവീരൂപമെഴുതി, അതിന് മുന്‍പിലിരുന്ന് ഗീതങ്ങ‌ള്‍ ആലപിക്കുന്നത് ഒരു ദൃശ്യ-ശ്രാവ്യാനുഭവമാണ്. ആസ്വാദകന്‍റെ അഭിരുചിക്കനുസരിച്ച് മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുവാനോ, അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളില്‍ നിന്ന് വ്യതിചലിക്കുവാനോ, ആചാര്യന്മാര്‍ അനുവദിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ മനീഷി, കൃത്യതയോടെ ഈ ശൈലി പിന്‍തുടരുന്നതിലും ഭാവിതലമുറക്ക് പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്നതിലും അതീവ ശ്രദ്ധാലുവാണ്.

നാദ-ധ്വനി രൂപങ്ങ‌ള്‍ സമ്മേളിക്കുന്ന കുടുക്കവീണയെന്ന ഒറ്റക്കമ്പി മാത്രമുള്ള വാദ്യോപകരണത്തി‌ല്‍ തൃക്കാമ്പുറം തീര്‍ക്കുന്ന നാദവിസ്മയം അതീവ ഹൃദ്യമാണ്. കേരളത്തിന്‍റേത് എന്നുമാത്രമെന്നവകാശപ്പെടാവുന്ന ഈ അത്യപൂര്‍വ്വവാദ്യം പുതുതലമുറക്ക് പകര്‍ന്ന് കൊടുത്ത്, വേണ്ടത്ര പ്രചാരം നല്‍കുവാന്‍ മുന്‍കൈയ്യെടുക്കുന്നു ഈ പ്രതിഭാധനന്‍. മുംബൈയില്‍ നടന്ന ഒരു ചടങ്ങില്‍, തൃക്കാമ്പുറം കുടുക്കവീണയി‌ല്‍ വിരിയിച്ച സംഗീതം തൊട്ടറിഞ്ഞ ഉസ്താദ് സക്കീ‌ര്‍ ഹുസൈ‌ന്‍, പരിപാടിക്ക് ശേഷം സാഷ്ടാംഗപ്രണാമം നടത്തിയാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചത്.

പരിഷവാദ്യത്തില്‍ ഇല്ലാത്തതൊന്നും പഞ്ചവാദ്യത്തിലില്ലെന്നാണ് തൃക്കാമ്പുറം പക്ഷം. മധ്യകേരളത്തിലെ മഹാക്ഷേത്രങ്ങളില്‍ താന്ത്രീക കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്ക് അകമ്പടി സേവിക്കുന്ന പരിഷവാദ്യത്തി‌ല്‍ തൃക്കാമ്പുറം കാണിക്കുന്ന താത്പര്യം എടുത്തു പറയേണ്ടത് തന്നെ.

ക്ഷേത്രാനുഷ്ഠാന വാദ്യപ്രയോഗങ്ങളിലെല്ലാം അഗാധജ്ഞാനമുള്ള തൃക്കാമ്പുറം, കേരളീയ വാദ്യകലകളില്‍ ഇന്ന് അവസാന വാക്കാണ്. കലാകാരന്മാര്‍ക്കും കലാസ്വാദകര്‍ക്കും നിരൂപകര്‍ക്കും ഏതുസമയവും സംശയനിവൃത്തിക്കായി സമീപിക്കാവുന്ന സഞ്ചരിക്കുന്ന ‘വാദ്യകലാ എന്‍സൈക്ലോപീഡിയ’ എന്ന് തൃക്കാമ്പുറത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. വിഷയസംബന്ധിയായി നടക്കുന്ന ചര്‍ച്ചകളിലും സെമിനാറുകളിലും മറ്റും പങ്കെടുത്ത് ഇദ്ദേഹം സംസാരിക്കുന്നതും പ്രഭാഷണങ്ങള്‍ നടത്തുന്നതും കേട്ടാ‌ല്‍ മാത്രമേ ഇദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അറിവിന്‍റെ ആഴവും അത് പകരാനുള്ള സാമര്‍ത്ഥ്യവും ബോധ്യമാകൂ. ആകാരത്തില്‍ കനം കുറഞ്ഞ ഈ പ്രതിഭയുടെ കനമുള്ള വാക്കുകള്‍ക്കും, കനമുള്ള താളപ്പെരുക്കങ്ങള്‍ക്കും കാതോര്‍ക്കുകയാണ് വാദ്യകലാസ്വാദക ലോകം.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 41, ലക്കം 2, ഫെബ്രുവരി 2011)

അമ്പരപ്പിക്കുന്ന അഴിമതി - 2 ജി സ്പെക്ട്രം

2-ജി സ്പെക്ട്രം കുംഭകോണം എന്തുകൊണ്ടും ഇതര അഴിമതികളില്‍ നിന്നും വ്യത്യസ്തത പുലര്‍ത്തുന്നു. 2-ജി സ്പെക്ട്രം എന്ന വാക്കിന്‍റെ സാങ്കേതികവശമാണ് ഒരു പരിധിവരെ ഈ അഴിമതിയെ പൊതുസമൂഹത്തി‌ല്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നതിന് കാലതാമസം വരുത്തിയത്. ഇതിന് പുറമെ, മാധ്യമലോകത്തെ ചിലരും ഇതി‌ല്‍ പങ്കാളികളായത് അത്ഭുതം ജനിപ്പിച്ചു. പയനിയര്‍ പത്രത്തിന്‍റെ ഗോപികൃഷ്ണ‌ന്‍ ഈ വാര്‍ത്ത പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നതി‌ല്‍ കാണിച്ച സാമര്‍ത്ഥ്യം എടുത്തു പറയേണ്ടത് തന്നെ. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അഭിപ്രായത്തില്‍ ആരോപണവിധേയനായ എ. രാജയുടെ മന്ത്രാലയത്തിലെ തന്നെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥ‌ന്‍ നല്‍കിയ വിവരങ്ങ‌ള്‍ ഈ കുംഭകോണം പുറത്തുവരുന്നതിന് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം അഴിമതിക്കാരല്ലാത്ത ഒരുപറ്റം ഉദ്യോഗസ്ഥ‌ര്‍ ഇന്നും നമ്മുടെ ഭരണതലങ്ങളി‌ല്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യാരാജ്യം നിലനില്‍ക്കുന്നത് എന്ന തരത്തി‌ല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ ഗുരുതരമാണെന്ന് ഗോപികൃഷ്ണ‌ന്‍ കണ്ടെത്തുന്നു.

ഒരു ടെലികോം കമ്പനിക്ക് പ്രവര്‍ത്തിക്കാനാവശ്യമായ ആകാശ തരംഗങ്ങ‌ള്‍ - റേഡിയോ ഇലക്ട്രോ മാഗ്നറ്റിക് തരംഗങ്ങ‌ള്‍ - അനുവദിക്കുന്നതിന് ആവശ്യമായ തുക സര്‍ക്കാരിലേക്ക് കമ്പനിക‌ള്‍ നല്‍കേണ്ടതുണ്ട്. താഴെ തലങ്ങളിലെ 50 രൂപയുടെ അഴിമതിക്കഥകള്‍ വരെ ആഘോഷിക്കുന്ന ചാനലുകളും മാധ്യമങ്ങളും 1,76,000 കോടി രൂപയുടെ ഈ ഭീമന്‍ തട്ടിപ്പിനെ കണ്ടതായി നടിച്ചില്ല. ഇടതുപക്ഷ പാര്‍ട്ടികളും മറ്റുചില രാഷ്ട്രീയ കക്ഷികളും ഒഴികെ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളിലെയും ഉന്നത‌ര്‍ ഈ കുംഭകോണത്തിന്‍റെ പങ്കുപറ്റിയെന്ന് വേണം റിപ്പോര്‍ട്ടുകളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാന്‍.

ലേലം നടത്താതെ, ‘ആദ്യം വരുന്നവര്‍ക്കാദ്യം’ എന്ന കണക്കി‌ല്‍ പഴയ നിരക്കി‌ല്‍ തന്നെ ടെലികോം ലൈസന്‍സും സ്പെക്ട്രവും നല്‍കാനുള്ള നീക്കം മന്‍മോഹ‌ന്‍ സിംഗ് കത്തിലൂടെ തടഞ്ഞു. രേഖകളില്‍ കൃത്രിമം കാണിച്ചും ഫയലുക‌ള്‍ പൂഴ്തിയും ഇത്തരം പ്രതിസന്ധികളെ കോടികളുടെ ബലത്തില്‍ അഴിമതി വീരന്മാ‌ര്‍ മറികടന്നു. ഇക്കൂട്ടത്തില്‍പ്പെട്ട ചില സര്‍ക്കാ‌ര്‍ രേഖക‌ള്‍, സി. ബി. ഐ. കണ്ടെടുത്തത് അഴിമതിയാരോപിക്കപ്പെട്ട കടലാസ് കമ്പനികളുടെ മേശവലിപ്പി‌ല്‍ നിന്നാണ് എന്നത് സത്യമാണെങ്കില്‍ ലജ്ജിപ്പിക്കുന്ന വിവരമാണത്.

കോടിക്കണക്കിന് രൂപാ മൂലധനം വേണ്ടുന്ന ടെലികോം കമ്പനികള്‍ക്ക് പകരം, ഒരു ലക്ഷം രൂപാ വരെ മൂലധനം കാണിച്ച് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ള നിഴല്‍ കമ്പനികള്‍ക്ക് തുച്ഛമായ തുകക്ക് ലൈസന്‍സ് നല്‍കിയതിലൂടെ രാജ്യത്തിന്‍റെ പൊതുഖജനാവിലേക്ക് എത്തേണ്ട കോടിക്കണക്കിന് തുക ആര്‍ക്കെല്ലാമോ ആയി പങ്കുവക്കപ്പെട്ടുവെന്നതാണ് വസ്തുത. ഈ കമ്പനികള്‍ യഥാര്‍ത്ഥ ടെലികോം കമ്പനികള്‍ക്ക് നിസ്സാര ലാഭത്തില്‍ ലൈസന്‍സ് മറിച്ച് വിറ്റ് ആരെയാണ് നന്നാക്കിയത്? 2001 ല്‍ ബി. ജെ. പി. അധികാരത്തില്‍ വരുന്ന സമയം മുതലാണ് ടെലികോം മേഖല പണം കായ്ക്കുന്ന മരമായി വളരുന്നത്. 2-ജി സ്പെക്ട്രം അഴിമതിയോടെ അത് വന്‍വൃക്ഷമായി തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. വന്‍ വ്യവസായ കുത്തകകള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാധ്യമലോകത്തെയും രാഷ്ട്രീയക്കാരെയും വിലയ്ക്കെടുക്കാ‌ന്‍ ലോബിയിംഗ് നടത്തിയത്, വൈകിയാണെങ്കിലും പുറത്തുവന്നത് അല്‍പം പ്രതീക്ഷക്ക് വക നല്‍കുന്നു.

സി. എ. ജി. റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്ന തട്ടിപ്പ് തുക ഒരര്‍ത്ഥത്തി‌ല്‍ തീരെ കുറവാകാനാണ് സാധ്യത. 3-ജി ലേലത്തുകയുമായി താരതമ്യം ചെയ്താണ് നഷ്ടത്തിന്‍റെ ഏകദേശ കണക്ക് സി. എ. ജി. കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നത്. പക്ഷേ, 3-ജി സേവനം ഒരു മൂല്യ-വര്‍ദ്ധിത സേവനം മാത്രമാണ്. ഉപഭോക്താക്കളില്‍ 5 മുതല്‍ 10 ശതമാനം വരെയാളുകള്‍ മാത്രമാണ് ഈ സേവനങ്ങ‌ള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇവിടെയാണ് 2-ജി സ്പെക്ട്രം ലൈസന്‍സിന്‍റെ വില മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. 2-ജി ലൈസന്‍സ് ഇല്ലാതെ ടെലികോം സേവനദാതാവാകാ‌ന്‍ കഴിയില്ല. അതായത് 2-ജി ലൈസന്‍സാണ് അടിസ്ഥാന ലൈസന്‍സ്. ആ നിലക്ക് അതിന്‍റെ മൂല്യം സ്വാഭാവികമായും ഉയര്‍ന്നതുമാണ്. സി. എ. ജി. കണക്കാക്കിയതിലും പതിന്മടങ്ങാവാം യഥാര്‍ത്ഥ നഷ്ടം എന്ന് കരുതാ‌ന്‍ കാരണവും അതുതന്നെ.

എന്തൊക്കെയായാലും ഇന്ത്യ കണ്ട ഈ മഹാകുംഭകോണത്തില്‍ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍, ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍, കോര്‍പ്പറേറ്റുക‌ള്‍ എന്നിവരോടൊപ്പം മാധ്യമലോകത്തെയും ജുഡീഷ്യറിയിലെയും ചിലരും പങ്കാളികളായി എന്നത് സാധാരണ ഇന്ത്യാക്കാരന്‍റെയും പ്രതീക്ഷകള്‍ക്കും അപ്പുറത്തായി പോയി. അഴിമതിയിലൂടെയും വഴിവിട്ടും നേടിയ ഈ കോടികള്‍ ഇന്ത്യാരാജ്യത്ത് ഏത് രൂപത്തിലാവും അവതരിക്കുക എന്ന് ആര്‍ക്കാണ് പ്രവചിക്കാനാവുക.

(പത്രാധിപക്കുറിപ്പ്, വോയ്സ് ഓഫ് മേള, പുസ്തകം 40, ലക്കം 1, ജനുവരി 2011)